web page hit counter

1317 Openstellen?
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

het is inmiddels alweer ruim 6 jaar geleden dat ik mijn zielsliefde tegenkwam, heb ook de heftige periodes van het aantrekken en afstoten meegemaakt. Op dit moment bevind ik me in redelijk rustig vaarwater, accepteer het dat ik geen contact meer met hem heb. Zou graag een partner vinden maar ik durf het niet aan omdat ik weet dat op het moment dat mijn liefde zich weer meld ik alles zal laten vallen.Hoe gaan jullie hier mee om?

Antwoord 1
Ik denk dat als je er echt klaar voor bent en er op dit moment geen toekomst is voor jou en je tweelingziel, dat het dan 'vanzelf' wel goedkomt. Ik herken die angst wel, maar ik weet ook dat het een nieuwe verliefdheid niet hoeft tegen te houden. Het is natuurlijk erg persoonlijk en het blijft moeilijk. Want als mijn tweelingziel weer een mogelijkheid zou zijn, dan was er wel een probleem. Maar ik zou proberen in het moment te leven - dus laten gebeuren wat gebeurt op het gebied van liefde. Het is nooit hetzelfde, iemand anders is niet je tweelingziel, maar misschien wel een zielsverwant? Je kan speculeren wat er in de toekomst allemaal kan gebeuren, maar je kan het ook gewoon proberen te leven. Ik wens je veel sterkte, het is niet gemakkelijk.
(Onbekend)

Antwoord 2
De enige echte ware is jou wederhelft de problemen zullen altijd blijven als je een andere liefde aan gaat. De problemen zullen voorbij zijn als je een relatie aangaat met jou zielsliefde waarom doe je dat niet dan loop je nergens meer tegen aan.
(Onbekend)

Antwoord 3
Iedereen moet dat voor zich weten, maar ik geloof dat als je je tz hebt leren kennen, er dan geen plaats meer is voor een normale liefde. Mijn tz probeert ook uit alle macht een relatie aan te gaan met een andere vrouw. Maar zijn hart is bij mij, ik voel het 24 uur per dag. Hij probeert zich zelf te overtuigen maar het lukt hem niet.

(Onbekend)

Antwoord 4
Ik heb antwoord 1 gegeven en ik wil toch even reageren op de overige antwoorden. Ik merk dat er op deze site en tussen 'zielsliefde gelovigen' er veel verwarring bestaat tussen de begrippen 'zielsverwant/soulmate' en 'tweelingziel/twinsoul'. Ik hou niet van hokjes, maar er zijn wel verschillen tussen de twee. Ten eerste denk dat soulmates gemakkelijker een romantische relatie kunnen aangaan dan tweelingzielen. Dat wil niet zeggen dat deze relaties automatisch de hemel op aarde zijn, nee, ze kunnen ook problemen hebben, net zoals een relatie waar geen zielsliefde aan te pas komt. Maar ze kunnen ook prachtige relaties voortbrengen, het soort relatie dat iedereen zich wenst.
Een ontmoeting met een tweelingziel zet je leven op zijn kop. En niet altijd meteen op een positieve manier. Ze zijn vaak ook de aankondiging van een nieuwe levensfase. Je zult veranderen, of je nu wilt of niet. Spirituele groei, persoonlijke, etc. Maar het loslaten vergt ook veel van iemand. Soms ben je verliefd, maar het gaat altijd ook veel verder. Het gevoel is moeilijk uit te drukken, onvoorwaardelijke liefde, maar zelfs enkel dat begrip is nog ontoereikend.
Ik wil dit even kwijt omdat het me een beetje tegenstaat dat iemand liefde wordt afgeraden. Een zielsverwant/tweelingziel zou de enigste vervulling zijn...Tsja. Ik weet het niet. Liefde is niet exclusief. Je kan liefde/verliefdheid voelen op verschillende niveaus. Als iemand zich graag weer wil openstellen voor liefde moet hij/zij dat doen. Liefde is immers prachtig. En nee, je kan niet altijd wachten op je tweelingziel/zielsverwant. Soms is een relatie gewoonweg niet mogelijk. Ik snap dat veel mensen die in dezelfe situatie verkeren dat niet graag horen. Het is een soort projectie. Ik heb er zelf ook veel moeite mee gehad en ik kan er steeds wel eens boos/verdrietig om worden dat ik niet samen met mijn tweelingziel ben. Maar ik weet nu ook dat mijn pad het mijne moest zijn en zijn pad het zijne. Eigenlijk had het niet anders gekund. Het gemis blijft, ja, maar de liefde ook. Ik ben zelf alleen, maar ik ben wel vaker verliefd geworden terwijl ik tegelijkertijd ook zielsveel v! an mijn tweelingziel hield. Een zg. 'vervangende' liefde is het nog nooit geworden, maar we zullen zien. Ik bedoel alleen maar, als liefde zich aandient en je hebt zelf liefde te geven, leef dan in het nu en heb lief. Je tweelingziel of zielsverwant blijft toch altijd een deel van je. Een nieuwe liefde doet daar niets aan af.'Nobody loses anyone, because nobody owns anyone. That is the true experience of freedom; having the most important thing in the world without owning it.
(Onbekend)