web page hit counter 0892. Zo'n bijzonder gevoel maar toch twijfel
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

Ik zit nu al tijdje met een grote vraag en wat een geluk dat ik deze site gevonden heb om mijn vraag te kunnen stellen. Ik ken een jongen, nu al bijna 3 jaar, en vanaf het begin we elkaar leerde kennen voelde ik zo'n bijzondere liefde voor hem nog nooit mee gemaakt. Ik ben vaker verliefd geweest maar zoals dit? en sinds de ontmoeting praten we elke dag en het leek of hij voor mij precies het zelfde voelde. Dus het bijzondere gevoel groeide en groeide en het was echt vanuit mij ziel.. en we hebben zoveel hetzelfde. Maar mij valt ook op dat we beide dingen hebben die elkaar aanvullen. Ik had toen nog nooit gehoord van een tweelingziel/zielsverwant maar ik wist zeker dat de liefde van de ziel kwam, maar uiteindelijk kregen we grote conflikten en heb ik besloten dat het niet anders kon dan om het contact te verbreken. Ik was er helemaal stuk van en zo hij ook. Ik ben toen ook bijna een halfjaar zwaar depresief geweest, wat een verschikkelijke hel was dat!! Maar erna ging het gewoon weer vanzelf en konden we gewoon niet zonder elkaar. Nu het steeds meer groeit krijg ik steeds meer het gevoel dat ik met hem samen een ben en dat ik geen zorgen hoef te maken we ooit uit elkaar gaan (ook al hebben we op moment geen relatie) het gevoel is gewoon zo onbeschrijfelijk sterk dat we bij elkaar blijven, en we begrijpen elkaar zo goed, soms lijkt het gewoon alsof hij recht door me heen kan kijken (vind ik soms ook best eng). Ook hij kan niet zonder mij, we blijven elkaar zo aantrekken op een speciale manier. Ik heb ook gelezen op internet dat mensen die al gaves hebben in de spirituele wereld sneller soulmates aan trekken, en dat is bij mij het geval, en m'n moeder en opa. Zou dit dan nu echt mijn soulmate zijn? ik ben wel pas 16 jaar maar ik voel me zo anders dan al mijn leeftijdsgenoten. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat hij en ik niet bij elkaar horen, dat is gewoon niet mogelijk...

Antwoord 1
Ik vroeg me even af wat het obstakel is om geen relatie aan te gaan? Probeer te genieten van het moment. Je weet hoe het is om geen contact te hebben het maakt je erg verdrietig, zelfs depressief. Geniet van de liefde maar laat ook andere deuren niet gesloten mocht hij geen relatie willen om de een of andere reden. Want je bent altijd de moeite voor een echte relatie als je dat wilt natuurlijk. Of ben je gelukkig met de vrije relatie? Geniet van je Zielsliefde ook al lopen jullie paden toch uit elkaar. Dat weet je toch nooit tevoren. Zie de confrontatie als les om iets te leren.
(Onbekend)

Antwoord 2
Ik heb in een vorig leven,in +/-1866 denk ik, ook op mijn 16e mijn tweelingziel ontmoet, maar jij dus al op je 13e ,14e? Waarschijnlijk hebben wij niet rationeel beseft dat wij dat waren, maar de intensiteit en de gevoelens voor die persoon, die jij beschrijft, die herken ik. Al was het bij ons vele malen intenser en turbulenter, echt samengeklonken waren wij. En een standsverschil dus doen alsof we broer en zus waren, uitkijken geblazen, op eieren lopen! Dit hoeven jullie gelukkig niet meer te doen(?). Ik heb voorzichtig de neiging tot een tweelingzielconclusie bij jullie. Je voelt je anders dan je leeftijdsgenoten,een "oude" ervaren ziel die soms het gevoel heeft alsof'ie uit een andere dimensie komt...? Ja dat is ook een standsverschil, op spiritueel niveau. Zou de zielenwereld dan toch echt een soort kaste-systeem kennen? Hij is zeker een soulmate volgens mij, en misschien een tweelingziel maar ik mis dan -voor een oude ziel als jij- toch een beetje het intense van een tweelingziel-date! uit je verhaal. Ik denk ook dat jullie een aantal levens met elkaar gedeeld hebben omdat het ook zo als vanzelf gaat tussen jullie.
(Wieweet)