web page hit counter 0686. Mensen om je heen die rare vragen stellen?
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

De laatste tijd word ik steeds geconfronteerd met mensen om me heen die rare vragen stellen over mijn twin en mij. Laatst zat ik met mijn man ergens wat te drinken toen we het over degene hadden die mijn twin is. Hij vroeg me of ik niet graag had gewild dat hij wat meer op mijn twin had geleken... Er zijn ook mensen die onbewust zorgen dat twin en ik niet bij elkaar in de buurt komen doordat zij een situatie veroorzaken die dat verhindert. Ogenschijnlijk toevalligheden dus, maar ondertussen lijkt het wel of het geleid wordt. En zo kan ik wel even doorgaan. Wat heeft dat allemaal te betekenen?

Antwoord 1
Weten de mensen die het contact tussen jullie lijken te verhinderen dat jullie twins zijn? Mischien dat het wat te snel gaat, het contact tussen jullie en dat het universum dan ingrijpt omdat dat (het contact tussen jullie) nog niet zo snel moet gaan, omdat er nog dingen geleerd moeten worden. Zelf ervaar ik dat wel zo. Wat ik mij de laatste dagen afvraag is of het te zien is aan je dat je je twin hebt ontmoet. Niemand in mijn omgeving weet iets van twin, maar het lijkt wel dat als ik eens over twin praat er iets aan mij te zien is of zo.. Dan kijken ze anders dan anders naar me, net of ze dan dwars door me heen kijken.

(Onbekend)

Antwoord 2
Ik vind dat geen ongewone vraag hoor,van jouw man, wel begrijpelijk, iedere man zou dat bij zichzelf afvragen. En dat anderen die situatie creeren dat twin en jij moeilijker bij elkaar in de buurt komen, dat ken ik. Het is een teken dat jullie onafhankelijk van elkaar nog een proces hebben te doen. Of om jullie vasthoudendheid op de proef te stellen, wat jullie nou werkelijk willen of moeten met elkaar.

(Onbekend)

Antwoord 3
Dat het jullie tijd blijkbaar nog niet is voor een weerzien... Laat me je de tip geven er alleen met iemand over te praten die je volledig begrijpt op dit gebied, want het lijkt erop dat degenen die ervan weten alleen maar als stoorzenders werken en dat is niet bevorderlijk voor je eigen kracht en vertrouwen in jullie. Succes!

(Onbekend)

Antwoord 4
Je eigen kracht daar gaat het om, vroeger, iets van honderd jaar geleden, praatte ik er wel over, nu niet meer, alleen met mensen die me heel goed kennen en me waarderen en ik laat me door niets of niemand meer omver praten of omver denken, want wat ze denken daar hoef ik niet eens naar te vragen, dat zie ik zo wel. en mijn vertrouwen is sterk soms een heel klein wankel momentje door oude pijn maar die heb ik ritueel verbrand..aangeraden door een vriend die dit wil begrijpen en eigenlijk stikjaloers is dat je zoooooo'n grote liefde kunt hebben (hij denkt nog steeds over een harem na) en dat je je daarop richt, ..en ja ik zie er stralender uit als ik over twin heb gepraat of hem bij me voel en dat zien mensen, dat geloof ik ook, wat zul je een licht afgeven als je echt samen bent, een vuurtoren is er niks bij haha.

(Onbekend)

Antwoord 5
Reactie op antw. 1: Het laatste stukje van je antwoord klopt wel een beetje ik heb dat ook, ik schijn dan rood te worden, een tijdje geleden had een collega het over me Twin en toen zei ze tegen me: Niet rood worden, dusja wel duidelijk ;-) liefs.

(Elselina)

Antwoord 6
Ik ben de vraagsteller en zal even antwoorden op de vragen die mij werden gesteld. Nee, niemand weet hiervan, dat hij mijn tz is. Ik praat er nooit over met iemand omdat mensen het gewoon niet begrijpen, dat voel ik aan. Er is slechts een persoon in mijn omgeving die ruimdenkend is en deze dingen wel snapt en tegen haar heb ik het wel eens over hem gehad. Maar ik het het tweelingzielschap niet benoemd. Ik weet dat als hij en ik samen zijn we iets uitstralen waar anderen op reageren, een soort stralendheid. Mensen kijken ons altijd aan alsof we aliens zijn! Ik voel me ook stralen van binnenuit als ik alleen al aan hem denk, laat staan als ik over hem spreek. Dat laatste zou ik de hele dag willen doen maar ik probeer juist niets over hem te zeggen om niemand het idee te geven dat ik iets voor hem voel. Dat het onze tijd nog niet is, dat is mij wel duidelijk. Zowel ik als hij hebben nog wat te leren. Maar ik kan niet uit onder het enorme gevoel van verbondenheid en liefde dat er tussen ons is en dat steeds sterker wordt. Hij begint me nu ook al aan te raken. Weliswaar zeer subtiel maar bij mij komt dat binnen als mokerslagen (wel op een fijne manier). Neemt hij iets van me over, dan blijft zijn hand net iets langer dan normaal hangen aan de mijne, tijdens gesprekken raakt hij vluchtig mijn arm aan, laatst wilde hij erlangs en leg de zijn hand op mijn rug. Zo subtiel dat niemand er aanstoot aan neemt. Er zijn mensen om ons heen die diep in hun hart weten dat wij iets speciaals hebben, maar dat is niet bewust. Ik denk dat zij er niet van op zouden kijken als we ooit samen zouden zijn. Op bewust niveau werkt dat anders; daar probeert men ons uit elkaar te houden en maakt men soms verbaasde opmerkingenals tz en ik samen ergens naartoe gaan. Ik denk zelf dat de tijd waarin wij nu zitten, met al het contact dat er tussen ons is, een soort voorbereiding is op wat ooit nog komen gaat. Iedereen, inclusief wij zelf, wordt zachtjes voorbereid op on! s samen zijn. Want als we er nu voor uit zouden komen, zou dat ronduit schokkend zijn voor velen die rondom ons zijn, dat kan ik jullie wel vertellen. Het heeft mij zelf jaren gekost om onder ogen te zien dat ik voel wat ik voel voor hem... Ik krijg het laatste jaar veel tekens op mijn pad dat hij mijn tz echt is, en dat we ooit samen zullen zijn.

(Onbekend)

Antwoord 7
Ik vind het juist fijn als mensen het niet begrijpen of in twijfel trekken, dat versterkt onze zielsband alleen maar.

(Wieweet)

Antwoord 8
Ja, Wieweet, dat ervaar ik ook wel zo hoor. Maar soms voel ik me toch behoorlijk in de kaarten gekeken. Er is iemand in mijn omgeving die twin en mij beiden kent en die soms steken onder water geeft in de vorm van een opmerking waarvan hij weet dat ik hem interpreteer zoals hij het bedoelt. Ik voel me dan zo naakt en kwetsbaar. Aan de andere kant denk ik "krijg wat, dit is mijn leven en ik doe ermee wat ik wil". Ik ben aan niemand verantwoording verschuldigd behalve aan mezelf. Ik weet dat ik integer omga met de hele situatie (ben getrouwd, heb kinderen). Ik moet echter uitkijken dat ik het er zelf niet te dik bovenop leg. Ik noem iets te vaak zijn naam en reageer misschien net iets te stralend als hij op bezoek komt. Lastig.

(Onbekend)

Antwoord 9
Antw 8, Vervelend hè, zulke mensen, ik herken het wel. Kennelijk heb jij toch een situatie gecreëerd waardoor ze je kunnen manipuleren en raken. En je bent idd aan niemand verantwoording schuldig zolang je jezelf maar recht kunt aankijken en zolang de zaken tussen jou en je twin helder zijn, geen ruis, want pas dan sta je beiden in je kracht en kan niemand jou of jullie omver blazen. Liefs.

(Florence)

Antwoord 10
Ik schrijf weer een stukje onder mijn eigen vraag. Weet niet of iemand het nog leest, maar dan is het maar voor mezelf om mijn beleving vast te leggen. Ik ervaar een steeds sterker wordende liefde voor mijn zielslief. Zo sterk dat het soms pijn doet als we elkaar gezien hebben en weer uit elkaar gaan. Het afscheid doorsnijdt mijn ziel en daarna voel ik me altijd zo verdrietig omdat mijn hele wezen bij hem wil zijn. Het aanraken gaat nog steeds door. Heel af en toe, en ik geniet daar intens van. Droom er ook van. Hij zit in heel mijn hart en ziel en ik vind het steeds moeilijker om te doen alsof er niets aan de hand is. Ik vraag me af hoe lang ik hier nog mee kan doorgaan, want ook hij voelt iets voor mij.

(Onbekend)

Antwoord 11
Ja hoor ik lees het nog wel,ik lees antwoorden vaak at random, ik krijg er nog steeds inspiratie van en haal er steeds weer andere lessen uit. Ik kan nu mijn twin zien zonder er verdriet of pijn van te krijgen, alleen maar goeie kriebels van zeg maar beide hemisferen tot in de tenen,we zijn al een eind op weg in onze ontwikkeling.

(Wieweet)

Antwoord 12
Lieve antw.10, heb je stukje gelezen..ja dat is heel moeilijk, zo moeilijk vond ik het op een gegeven moment dat ik hem soms gewoon niet meer wilde zien, dat gaat over, die pijn, maar nu ik hem helemaal niet zie zit die pijn er weer, maar ook blijdschap over zo'n lieve liefde, het is een liefde die nooit meer over gaat gelukkig en ik ben blij dat ik hem ken en dat ik weet dat ie net zo gek met mij is als ik met hem, ik koester dat met een lach en een traan Lliefs.

(Onbekend)

Antwoord 13
Dank jullie, het doet me goed te weten dat ik niet de enige ben. Ik worstel maar door, heb hem zondag weer gezien en het verlangen wordt haast ondraaglijk. Zo dichtbij en zo ver weg tegelijkertijd. Hij staat dan naast me en ik voel letterlijk de energie en liefde tussen ons. Elkaar in de ogen kijken is helemaal heftig, laat staan wanneer we elkaar aanraken. Dat komt altijd vanuit hem, en deed hij zondag weer. En ik vind het stiekem heerlijk. Het laat me voelen dat hij me ziet, iets voor me voelt, en dat het iets tussen ons persoonlijk is. Ik ben ook heel blij en dankbaar dat ik dit mag meemaken. Maar ik voel nu het vreselijke gemis, het niet weten wanneer ik hem opnieuw zal zien (we zien elkaar wel regelmatig, maar ik weet nooit wanneer), is moeilijk.

(Onbekend)