web page hit counter 0586. Je twin werkt niet aan de zielsliefdesband?
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

Hoe zou je je voelen als je na jaren geen aards contact te hebben erachter komt dat jouw twin niet zijn best gedaan (op zijn manier) om aan de zielsliefde te werken? terwijl jij dat intensief doet?

Antwoord 1
Wanneer jij aan jouw transformatieproces werkt, gaat jouw twin met babystapjes ook langzaam vooruit. Beiden zielen worden geprikkeld om bij elkaar te zijn. Mijn tz is momenteel ook druk bezig om zijn gevoelens voor mij te blokkeren en door zijn medicijn gebruik blokkert ook zijn gevoelens. Hierdoor gaat zijn proces wel langzamer. Ondertussen heb ik onze zielsverwant ontmoet dat het "wachten" wat draagzamer wordt. Ieder transformatieproces is anders en de 1 heeft er nu eenmaal meer tijd voor nodig dan de ander. Dit is ook een ego-vraag. Besef dat de ander niet achterblijft. Zodra de zielen in contact met elkaar zijn geweest, is het transformatieproces begonnen.
(Alicia S.)

Antwoord 2
Heb je wel eens gekeken wat zijn proces is? Dat zou ik eerst maar eens doen.
(Onbekend)

Antwoord 3
Beste antw. 1 en 2; ik heb t niet over mijn twin; die is wel bezig met zijn pad. maar er zijn veel mensen die nix weten over hun twin, die zelf hard bezig zijn met hun proces, voor die zou dat helpen als ze wisten dat hun twin ook bezig is; wat hij voelt. minimale info , kan ook vertrouwen geven; geen info kan ook vertrouwen wegnemen...hoe diep de astrale band ook is.
(Onbekend)

Antwoord 4
Het kan ook zijn dat je zielslief of tweelingziel alsnog in 1 keer een reuzesprong maakt in zijn bewustzijn! En....jij helpt hem daarbij,via jouw transformatieproces! Wees niet teleurgesteld, het kost gewoon gigantisch veel tijd. Bij mijn twin lijkt het ook alsof we eerder uit elkaar groeien dan naar elkaar toe. Maar....ik voel ook heel sterk dat er "achter de schermen" aan ons samenkomen wordt gewerkt.Het voelt alsof er (vanaf 2007) een net over ons is uitgegooid en heeeeel langzaam wordt het koord aangetrokken.
(Onbekend)

Antwoord 5
Antwoord 3 heeft gelijk: ik weet inderdaad niks van mijn twin, behalve dat ik al tijden het idee heb dat hij mij probeert te vergeten. Dat lijkt idd niet op werken aan je transformatieproces en dat stemt me vaak verdrietig. Ik ben heel intensief bezig met dit hele gebeuren omdat ik ook wel moet, anders ga ik er aan onderdoor. Dat het lijkt of mijn twin er niet mee bezig is, maakt dat ik mij soms ZO verloren voel in dit proces omdat ik het idee heb dat ik het helemaal alleen moet doen. Dat is natuurlijk ook de bedoeling, maar toch. Die minimale info, over oa hoe hij zich voelt, zou mij idd vertrouwen kunnen geven. Nu, zonder info, lukt het me soms niet meer om vertrouwen en geloof te hebben. Ik zeg dan altijd: I'm losing it!!!! Tegenwoordig geef ik me er even aan over en accepteer dat deze dagen erbij horen kennelijk. Maar wat zou ik graag willen horen van hem hoe hij zich voelt...
(L.)

Antwoord 6
Zoals ik eerder al antwoordde: Zodra tweelingzielen elkaar hebben ontmoet (na samensmelting), komen alle angsten naar boven en krijg je op den duur het aantrekken / afstoten. Meteen wanneer de zielen elkaar zien wordt het transformatieproces meteen in werking gezet. Het lot prikkelt ook de ziel dat er aan dit transformatieproces gewerkt moet worden, het ego houdt dit transformatieproces wat tegen dat het niet te snel gaat. Dus nooit denken dat je andere helft met zijn handen over elkaar zit, de 1 heeft nu eenmaal meer tijd nodig dan de ander.
(Alicia S.)

Antwoord 7
Ik herken het, mijn TZ zit ook nog aan het prille begin van het hele proces terwijl ik al een stukje verder ben. Ik probeer hem nu tijdens mijn meditaties energie en liefde te sturen in de hoop dat hij daarmee kan groeien. Ik hoop dat hij op een dag zijn ogen zal openen en zal zien wie ik ben voor hem. Het lastige is dat zijn ziel/onbewuste het donders goed weet maar zijn ego er niet aan wil. Ik zal heel veel geduld moeten hebben en dat heb ik.
(Onbekend)

Antwoord 8
Antwoord 3; het klopt wat je zegt, helemaal niets laten weten is heel frustrerend en stagneert het proces, ik denk ook dat het mijn/ons proces ook erg heeft bemoeilijkt. Maar, toch geloof ik dat alles een reden heeft, als wij vroeg in het proces e.e.a. richting elkaar hadden uitgesproken waren we nu misschien niet zover geweest. Realiseer je ook dat datgene wat de 1 beslist of doet van invloed is op de ander/op het totale proces van jullie beiden, zeg maar dat de volgorde van het proces al was bepaald om de kortste weg naar je/jullie blauwdruk te gaan. Dus als er van 1 kant een kink in de kabel komt wordt het hele proces uitgesteld of krijgt het een andere wending/afloop. Er is nooit 1 uitkomst, daarom staat de toekomst ook nooit echt vast, er zijn wel een aantal mogelijke scenario's.
(Onbekend)

Antwoord 9
Vertrouw op het universum maar probeer te voelen ook wat je zelf kan bijdragen; dan groeit de band. alles wat je geeft/neemt krijg je in miljoenvoud terug.
(Onbekend)

Antwoord 10
Vraagsteller en antw 3; ik denk ook niet dat je kunt stellen dat de één dan niet z'n best heeft gedaan maar wel dat die er kennelijk nog niet aan toe was. En dat zul je moeten accepteren hoe moeilijk dat soms ook is, er zijn meer wegen die naar Rome leiden. Een goede les in (zelf)vertrouwen voor de ander, misschien was het zelfs wel een onderdeel van het totale proces en hadden jullie dit afgesproken als onderdeel van de lessen die je moest leren, accepteren dat het goed is zoals het is en dat alles een reden heeft. Vertrouwen in de Liefde, in de Bron, en dus ook vertrouwen in jezelf.
(Onbekend)

Antwoord 11
Antwoord 3; minimale info kan ook bestaan uit een kleine aardse bevestiging, is vaak nog veel belangrijker dan elkaar op zielsniveau van alles "vertellen", anders blijft het hoe dan ook frustreren.
(Onbekend)

Antwoord 12
pfffff wat zijn de reacties herkenbaar. Ook bij mij heerst het gevoel van machteloosheid en angst. Mijn tweelingzaal blokt mij ook, negeert me en ik heb het gevoel dat hij probeert mij uit zijn hoofd te krijgen. Hij laat via hyves weten dat het Geweldig goed met hem gaat......en dat doet ongelofelijk veel pijn. Maar diep in mijn hart geloof ik er echt niets van.....Toch valt het me zwaar. Ik kan me geen leven zonder hem voortsellen, maar ieder contact dat ik zoek wordt geblokt, terwijl ik me iedere dag af vraag hoe hij zich voelt..........komt er ooit een einde aan?
(Onbekend)