web page hit counter 0548. Werkonderbreking vanwege zielsliefde?
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

Zijn er tweelingzielen die, vanwege het verwerken van ontmoeting met hun andere helft,gedwongen hun dagelijkse werk of baan moesten staken, omdat ze zich niet meer konden concentreren op hun dagelijkse bezigheden of iets dergelijks? Of noodgedwongen iets anders gingen doen,andere job? Of in de ziektewet kwamen al dan niet tijdelijk?

Antwoord
Gelukkig werk ik maar 2 hele dagen in de week, dus die zijn vaak, soms met wat moeite, wel door te komen. Dan 's avonds moet ik beslist tijd voor mezelf nemen om me terug te kunnen trekken in mijzelf. Ik schrijf elke dag aan mijn eigen verhaal. Hierdoor worden zaken mij duidelijk. Tevens lees ik heel veel op deze site en anderen. Maar mail ook met andere tweelingzielen die het zwaar hebben. Dit kost enorm veel tijd. Ik heb hier totaal geen bezwaar tegen want de tijd vliegt me om. Bovendien vind ik het allemaal verschrikkelijk interessant, mede omdat ik vermoed dat ik op weg ben naar een nieuwe 'baan' maar nu nog niet weet wat dat gaat worden. Ik ben duidelijk aan het transformeren en dat kost veel tijd en energie. Mijn huishouden lijdt eronder, mijn gezin komt aandacht te kort, en op mijn werk doe ik alles op de automatische piloot. Goddank laat ik niet een spoor van fouten achter, dus ik ben wel helder en scherp. Ik trek het nog steeds maar als het afgelopen week zonnig weer was geweest in Turkije of ander zonnig land, had ik mij een reis geboekt voor mij alleen. Heerlijk aan het zwembad, met mijn laptop, mijn boek; de Celestijnse Belofte, mijn mobiel en all inclusive. Zodat ik mij volledig in mezelf terug kan trekken en me kan concentreren op mijn groei. Dat is eigenlijk wat ik nu heel erg nodig zou hebben. Maar ja, verplichtingen.
(L.)

Antwoord
Beste vraagsteller, ik neem aan dat je dit nu meemaakt. Mijn ervaring; dagen , weken , jaren ben ik van slag geweest door het herkennen van mijn twin..als je je tweelingziel tegenkomt blijft er geen steen meer op de andere, alles wordt omvergegooid, om je uiteindelijk weer bij jezelf te laten uitkomen. Heb ander werk, ander inkomen, andere inzichten, ander huis, andere relaties alles lijkt op zijn kop te staan maar zo voelt het niet, niet meer, het is een thuiskomen bij jezelf. Dus ja een werkonderbreking, een omslag, kijk goed naar jezelf, naar jouw leven..is het wel zo goed als je altijd gedacht had? Tijdelijk ziektewet kan..maar je komt er gezonder uit, uit die strijd..ga hem maar aan als je durft , wens je moed en doorzettingsvermogen toe..sterkte en succes!
(Onbekend)

Antwoord
Ik heb wel werkcontacten verloren erdoor; heb me nog nooit zo kwetsbaar gevoeld, wat echt lastig is in mijn werk. gek genoeg brengt t me nu steeds meer wat ik ook in mijn werk kan gebruiken, ik kan t steeds beter omzetten, maar t blijft soms een fragiele toestand... ik heb er geen klanten door verloren, eerder gewonnen.
(Onbekend)

Antwoord
Mooi boek de celestijnse belofte, net een paar vriendinnen aangeraden..en dat gevoel van even helemaal niets, alleen met jezelf ik ken het..maar ja verplichtingen hè
(Onbekend)

Antwoord
Ik was de vraagsteller.Ik ben in de bijna drie jaar dat ik mijn twin nu ken,als door een wonder bijna vanzelf gaan inkrimpem in mijn werk. Minder klanten,niet door mijn toestand maar het ging gelijk op met de economische malaise en technologische vooruitgang.Nu zit ik tussen minimumloon en uitkeringsniveau maar de grap is,als je zo spiritueel wordt en weinig vaste lasten hebt,dat dat ook niet meer uitmaakt.Veel werk=veel inkomsten,beide is veel ballast als je door je tweelingziel groeit.Ik vraag me wel eens af, een huisje aan zee, een jaar lang weg, zonder al dagelijkse verplichtingen,zou ik dan sneller groeien...
(Onbekend)

Antwoord
Momenteel is er een afstand tussen mijn tweelingziel en mij. Constant denk ik aan hem. Door een kleinigheidje herinner ik ook weer iets van onze tijd samen. Mijn werk lijdt er zeker onder. Ik heb nog een tijdje werkloos thuis gezeten en dan voelde ik dit nog extremer. Ik vraag mezelf ook telkens af hoe het met mijn tweelingziel gaat en wat hij zoal doormaakt. Dit is het ego dat men ook op andere gedachten wilt krijgen. Ik heb momententen van rust, maar dan is het weer te stil dat ik mijzelf afvraag of mijn tweelingziel dan nog aan mij denk. Er gaat in ieder geval geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk.
(Onbekend)

Antwoord
Ik sluit me aan bij de vorige reacties. Zielsliefde kost je veel tijd omdat je heel veel in korte tijd ervaart en ontdekt. Je wereld staat op zijn kop terwijl het meeste zich toch in je binnenwereld afspeelt (bij mij althans) waardoor er aan de buitenkant niet zoveel te zien is voor derden. Behalve dan dat je je de ene dag stralend en fantastisch voelt en de volgende juist down en verdrietig. Dat je huis soms een enorme puinhoop is maar je je er niet toe kunt zetten om alles eens goed onder handen te nemen omdat je geheel in beslag wordt genomen door je lief. Ik ben ook diverse contacten verloren of drastisch gaan minderen doordat ik met sommige mensen geen aansluiting meer voel. Maar het is goed zo, ik voel dat ik op de goede weg ben. Je moet jezelf de tijd geven om alles op een rijtje te krijgen.
(Onbekend)

Antwoord
Ja mijn tweelinglief is verkast naar een andere werkplek.Kon het niet combineren,mij langs zien fietsen (voor mijn werk) en zich concentreren op zijn werk. Is in een andere kant van het land gaan werken.Moet wel 1 uur langer onderweg zijn daardoor, van 35 km op de snelweg,op de motorbike, naar 76 km naar huidige werkplek. Is daardoor minimaal 1 uur per dag minder bij zijn gezin (heb de files niet meegerekend).Op een werkdag van 8 a 10 uur. Dus 5 uur per week minder zijn gezin zien, jaar in jaar uit.Je ziet, dit werkt allemaal door ,bij derden ook, dit tweelingzielgedoe.De praktische kant moet NIET onderschat worden.
(Onbekend)

Antwoord
Al kan je maar één,twee of drie weken weg maar dan ook echt alleen!!!Ik weet natuurlijk niet of je er spiritueel sneller door zult groeien maar wat ik wel weet is dat het je enorm veel rust kan brengen. De keren dat ik er alleen op uit ben geweest waren zwaar, ben mezelf erg tegengekomen maar ik heb er ook van geleerd in de zin van het gaat zoals het gaat. Een soort berusting! Natuurlijk mis ik mijn soulmate enorm en wil ik niets liever dan kontakt met hem. Maar ik weet dat ik in zijn hart zit en hij in de mijne, dat niets ons uit elkaar kan halen. Dus als je de mogelijkheid hebt,volg je hart en ga, zie wat het je brengt, je wordt er niet slechter van.
(Onbekend)

Antwoord
Ik voel er veel spanning door; ongemak; maar ook vrede en probeer dat dan door geven en krijg er dan veel voor terug.
(Onbekend)