web page hit counter 0243. Hoe maak je het aan je 'zielsliefde' kenbaar en hoe kaart je deze liefde aan zodat je het kunt bespreken met elkaar?
Wil je jouw antwoord toevoegen?      Wil je een vraag stellen?

Onbekend

Nu 5 maanden geleden heb ik haar ontmoet. Toen ik haar zag 'herkende'ik haar. Toen we elkaar voor het eerst in de ogen keken was het ; wow. Niet dat we dat zeiden maar dat voelde ik gewoon. Toen we elkaar voor een tweede keer aankeken vlak daarna keken we elkaar heel erg lang aan. Het gevoel was zo heftig! Ik durfde amper dicht naast haar te staan.. Het was heel vreemd. Een week later zagen we elkaar weer. We liepen toevallig 'perongeluk'op elkaar af. Normaal ontwijken mensen elkaar. Maar ik dacht; ik wil haar nu niet meer ontwijken maar deze confrontatie gewoon aangaan. En volgens mij voelde en dacht zij hetzelfde omdat ze mij ook niet ontweek. toen we eenmaal zowat tegen elkaar opliepen pakte ze alleen even mijn arm vast en keek me diep in mijn ogen. toen liet ze me los. En opdat moment kreeg ik een hele grote rilling over mijn gehele lichaam. In de keren daarop was het net alsof ze me duidelijk wilde maken dat wij tweelingzielen zijn want ze zei soms dingen die ze niet kon weten. En ze maakten opmerkingen als; ik! weet alles al van je .. Het gevoel was soms zo heftig dat ik er het liefst voor wilde wegrennen. Op een gegeven moment vroeg ik of zij tijdens de repetitie even mijn armband vast wilde houden omdat ik op dat moment voelde dat zij die gewoon om moest hebben. Ik gaf deze aan haar. ze deed hem gelijk om. Na een uur of twee had ze hem afgedaan. En op het moment dat ik zag dat ze hem afgedaan had en ik mezelf afvroeg waarom ze de armband had afgedaan, zei ze vanuit het niets; wees maar niet bang ik ben hem niet verloren maar ik kreeg het er zo warm van.. En dat terwijl ik het haar niet eens vroeg waar de armband was.. Ze wist het gewoon..dat ik dat dacht en het me afvroeg De dagen daarna waren voor mij zeer heftig .. ik voelde haar zo sterk aan dat ik gewoon begon te trillen wanneer ik aan haar dacht.. ik kon niet eten of slapen.. Nu hebben we elkaar 4 maanden niet gezien.. En vanaf het moment dat we elkaar niet meer zagen heb ik mailcontact gezocht.. we hebben nu nog steeds ma! ilcontact elke week..Op een gegeven moment werden haar mailtjes heel e rg koud en afstandelijk.. ( ze is getrouwden heeft kinderen... ik ben toch door gegaan met gewoon normaal lief blijfen in mijn mailtjes naar haar toe.. Zoetjes bij beetjes word ze weer wat warmer in haar mailtjes.. Ik word alleen gek van het feit dat ik haar zo mis. Heb ook een droom over haar gehad waarin ze zei dat ik geduld moet hebben omdat ze echt niet weet wat ze met de situatie aanmoet.. Nu ga ik haar binnenkort weer zien weet alleen nog niet precies wanneer.. Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik met de situatie om moet gaan.. Zij zit zo diep in mij en ik voel haar zo heftig aan..En ik mis haar zo intens.. Het voelt alsof ik onvoorwaardelijk van haar hou.. En ze hoeft ook niet bij haar man weg te gaan voor mij.. Ik wil haar niet voor die keuze zetten.. Ik wil haar geen pijn doen.. Ik verlang alleen zo heftig naar een 'samensmelting' Ik weet alleen niet hoe ik haar dit moet gaan vertellen. Ik ben ook bang om pijn gedaan te worden. Ik weet diep in mijn hart dat zij precies hetzelfde voelt en dat ze mij ook aanvoelt.. maar ik wil er nu een keer over praten (we hebben nooit over deze gevoelens gesproken)Het gekke is is dat ik wel telepatisch contact met haar heb, Maar hoe moet ik dit in godsnaam aankaarten.. Want het is een heftig iets.. En ik ben ook bang om haar kwijt te raken.. Ik weet wel dat zielsliefde voor eeuwig is.. Maar ik ben zo bang dat ik haar weer een levenlang moet gaan missen, nu, nu dat ik haar eindelijk gevonden heb! ... Heeft iemand alsjeblieft advies?

Antwoord
Ik begrijp je gevoelens heel erg goed. Ook ik ben getrouwd en heb een zielsliefde. Je vraagt hoe je het haar kunt uitleggen? Ik denk dat jullie al woorden zonder woorden hebben, maar mischien is het een goed idee om je verhaal wat je hier schrijft naar haar te mailen? Of om haar deze site door te sturen zo dat zelf herkenning krijgt in zielsliefde? Hou je ons op de hoogte? Jullie zijn elkaar toevallig tegen gekomen, maar je weet dat toeval niet bestaat. Alles gebeurt met een reden. Een zielsliefde band is voor eeuwig. Jullie zullen beide nog een heel proces krijgen, maar je zult elkaar daar bij bijstaan, ook al zie je elkaar niet. Die geestelijk band die jullie samen hebben, is sterker dan wat dan ook.
(Onbekend)

Reactie
Ja, ik geef haar steeds hints via de mail..Maar ik durf niet concreet te worden in de mail. Ik durf het gewoon echt niet.. Soms twijfel ik wel.. dan denk ik.. ja ik voel het zo zeker, en ik voel ook dat zij het zelfde voelt.. Maar door dat het zo zeker voelt word je ook weer onzeker; je bedenkt je dan ineens dat het misschien wel helemaal niet zo is.. dat het gevoel maar van 1 kant komt.. dat ze misschien wel amper aan me denkt. Daarbij ben ik ook gewoon bang dat ze me ontzettend zal afwijzen want ze is nu eenmaal getrouwd. Zoals ik eerder al zei; ik hoef geen relatie met haar.. althans niet perse want ik wil haar niet beperken in het geluk dat ze nu heeft met haar gezin.. En soms ben ik ook gewoon zo bang om zoveel pijn te gaan voelen, dat ik zoveel van haar hou maar dat ik dat niet een plekje kan geven. Ik mis haar nu al zo ontzettend. Ik hunker nu al zo erg naar haar. Ze zit de hele dag in mijn hoofd en dat al 5 maanden lang. Ik verlang zo erg naar een samensmelting. Daar! naast voel ik me ook heel erg sexueel tot haar aangetrokken. En dan heb ik het niet over het verlangen naar 'sex' Maar naar de liefde met elkaar bedrijven... Samensmelten.. Het gevoel 1 te zijn... Soms lijkt het ook alsof ik haar niet meer kan 'voelen' dat is ook iets waardoor het me onzeker maakt.. Dan denk ik; of ze sluit zich voor mij af, of ik durf haar niet te voelen omdat ik hier in soms onzeker ben..
(Onbekend)

Antwoord
Naarmate jullie elkaar langer kennen,ga je ook meer ervaren ,ook ik heb me verscheurd gevoeld,en niet ik alleen,wij samen,maar ik weet NU,dat ik geen angst hoeft te hebben,angst maakt liefde kapot,en zielsliefde is onvoorwaardelijk. Het universum beslist wanneer jullie bij elkaar kunnen zijn.En die geestelijke verbinding die je samen hebt,zegt meer dan 10 duizende woorden. Mijn Tip is: Ga het zeker niet forceren,weet dat dit onvoorwaardelijk is,en onzeker voelen is nergens voor nodig.Echt niet! Als de tijd rijp is,komen jullie bij elkaar.
(Onbekend)

Antwoord
Ik vind het super van je,dat je hier jou verhaal verteld! voor mij een leerzaam iets,want nu besef ik ineens hoe MIJN zielsmaatje (een man)zich moet voelen. Fijn dat er ook eens mannen reageren . Je weet wanneer je aan elkaar denkt,en je voelt ook,wanneer het slechter gaat met iemand.dat is het mooie van een geestelijke verbinding.je gaat ervaren dat deze liefde voor altijd is,en dat daar niemand tussen kan komen.
(Onbekend)

Reactie
Lieve mensen, Ik ben de schrijfster van de vraag hierboven.. Heb er alleen niet duidelijk bij vermeld dat ik zelf ook een vrouw ben.. ik ben een vrouw en ik koester deze gevoelens voor een andere vrouw... Dusja.. ik dacht even vertellen voor alle duidelijkheid ! dank voor de reacties.. Ja misschien moet ik ook wel gewoon wachten tot de tijd rijp is dat we elkaar weer zien , of in iedergeval dat we er over gaan praten.. Het probleem is alleen dat het lijkt alsof ik 'op' ben.. Ik trek het niet meer lijkt het soms.. Maar ik moet wel, want je kan zoiets niet even stopt zetten.. Het slurp energie van me.. Vooral omdat ik geen enkele zekerheid heb over wat haar gevoelens voor mij zijn.. En natuurlijk wilik ook graag duidelijkheid creeeren maar dat moet je met het veel voorzichtigheid doen.. Soms lijkt de band met haar zo breekbaar. Ik mis haar ook zo ontzettend.. EN het probleem daar is, het is niet alleen dat ik niet durf duidelijk te zijn via de mail.. Het is ook nog eens het feit dat ik Niet duidelijk wil zijn via de mail.. Ik wil pas concreet worden wanneer wij elkaar weer zien omdat je dan misschien weer meer zekerheid hebt doordat ze letterlijk naast je staat.. maar goed..het voelt allemaal zo breekbaar aan.. Ik ben echt bang dat als ik 1 ding fout doe dat ik haar kwijt raak..
(Onbekend)

Antwoord
Zielsliefde is zielsliefde maakt niet uit of je een vrouw of man bent. Wij herkennen onze zielsverwantschap meestal al bij samenwerking, of dat beide hetzelfde werk doen, of dat hetzelfde 'visie' gevoel er is. Of als de vonk ineens overslaat, dit kan tussen man/vrouw of tussen vrouw/vrouw of tussen man/man zijn. Het heeft niets met sekse te maken, herkenning wordt dan via dezelfde trillingen van elkaar opgevangen. Als herkenningen komen, kom je er van zelf wel achter in welk ' verband ' deze zielenherkenning is. Trillingen zijn voor iedere groep weer anders en hoe hoger die trillingen zijn, te zuiver de groep is.
(Onbekend)

Antwoord
Zielsliefde of vlucht voor zichzelf
Ook ik heb hier een (nare)ervaring mee, heb meer dan 5,5 jaar samengewoond met mijn vriend, de vent met wie ik oud dacht te worden tot hij mij 3 maanden terug vertelde verliefd te zijn op een ander, niets aan hem gemerkt, nog steeds niet t/m onze laatste nacht samen. Twee weken geleden is hij van bij vertrokken en gelijk bij die ander ingetrokken. Hij houdt nog steeds van mij, was ook niet ongelukkig bij mij maar denkt daar gelukkigER te kunnen worden... waar het in zit kan hij mij niet vertellen... maar ik denk dat dat stukje extra geluk iets is wat hij in zichzelf mist en wat hij bij die ander denkt te vinden... heb altijd het gevoel bij hem te hebben gehad zielsverwanten te zijn, alles te kunnen delen... en dat is wederzijds... ook nu hij bij die ander zit geeft hij aan mij en alles om ons heen te missen.. ik en anderen met mij hebben hem geadviseerd hulp te gaan zoeken om eerst weer gelukkig met zichzelf te worden voor het te delen met mij of die ander... maar hij voelt en ziet het niet, terwijl ik hem toch heb zien veranderen in een persoon die hij niet is... vlucht hij nu voor zichzelf om zijn verleden en daaraan gekoppelde negatieve herinneringen te ontlopen? moet ik hem laten gaan en hopen dat hij de weg naar zichzelf en naar mij, de partner met wie hij tot voor 2 maanden terug nog dacht oud mee te worden (zijn eigen woorden) en dit allemaal niet wilde? na zijn beslissing te kiezen voor die ander is hij nog ruim 6 weken blijven hangen zonder iets te ondernemen, uiteindelijk heb ik hem gevraagd te vertrekken daar er niets aan de situatie veranderde.
(Arie)

Reactie
Hallo iedereen ik zou jullie op de hoogte houden, dus dat doe ik nu ook zoals beloofd.. Jeetje ik weet bijgod niet meer hoe ik me moet voelen, al twee weken bevind ik mij in een bizarre situatie.. Zoals ik jullie zei heb ik mail contact met haar. De mailtjes zijn wispelturig. Maar ook ik ben onduidelijk, ik geef haar voldoende aanwijzingen maar dat is blijkbaar geen bevestiging voor haar dat wanneer ik haar mail en ik het over de vrouw waar ik zulke heftige gevoelens voor koester heb, dat ik het over haar heb. Waarschijnlijk wilt ze het echt uit mijn mond horen. Laatst stuurde ze me dat ik 'wellicht duidelijker' over iets moet zijn. Ik stuurde haar toen een mail terug met daarin dat je soms niet direct een situatie met duidelijkheid kan benaderen omdat je dan weer dingen kunt forceren. En dat ik wel heel graag duidelijk wil zijn maar dat ik dat ook niet durf. Op dat mailtje kreeg ik van haar een uitnodiging voor een expositie die ze houdt. Ik ben op de uitnodiging ingegaan en dat betekendt dus dat ik haar over een week ga zien, ze heeft me ook aangeboden om bij haar thuis te slapen. Omdat ik anders 's avonds weer laat terug naar huis moet. Ik weet niet zo goed wat ik! moet denken of verwachten. Want dit komt echt vanuit het niets.. We mailen nu al vier en halve maand met elkaar zonder elkaar in die tijd 1 keer gezien te hebben. Het is nu dus ook al bijna 5 maanden geleden dat ik haar voor het laatst zag. Haar uitnodiging en aanbod om bij haar te slapen komt zoals jullie misschien wel begrijpen totaal onverwachts. Ik weet echt niet zo goed wat ik er van moet denken. Enerzijds, als ik daar blijf slapen betekend dat ook dat ik haar man zal gaan ontmoeten en dat vind ik een raar idee, daarnaast niet alleen haar man maar ook haar kinderen. En in haar mail met de uitnodiging vertelde ze ook dat haar man dan ook aanwezig zal zijn, en dat ik hem dan kan ontmoeten.. Ik vind dit echt een beetje bizar. want nog nooit, nee nog nooit heeft zij 1 woord over haar man gesproken in haar mailtjes in die vier maanden tijd letterlijk geen 1 keer! En nu ineens. Het is voor mij ontzettend dubbel. Ik weet dat ik haar weer ga zien en dat ik in haar huis zal g! aan slapen wat natuurlijk ontzettend fijn is, maar ook zal ik haar man moeten gaan ontmoeten. En ik vraag me af wat haar beweegredenen zijn, waar dit vandaan komt zo vanuit het niets. Het is voor mij ontzettend moeilijk omdat de situatie nu helemaal niet helder meer is. En ik weet dat het heel erg heftig gaat worden. Die spanning is zo groot tussen ons..Ik begin nu echt aan mezelf te twijfelen.. of ik het niet allemaal verkeerd voel. Want als de spanning zo hoog is dan vraag je toch niet of ik bij je wil slapen terwijl je man en kinderen er zijn? Ik stel mezelf erop in dat ik niets moet verwachten, dat ik daar blijf slapen, smorgens weer wakker word en dat er gewoon niks gebeuren zal.. Zucht ik ben echt even ten einde raad. En ik kan al een week niet slapen doordat ik weet dat ik haar ga zien en deze hele bizarre situatie.. Misschien dat ik nu niets mee objectief kan bekijken.. Wellicht kunnen jullie een reden bedenken wat haar reden is om dit zo vanuit het niets ineens te laten gebeuren ???
(Onbekend)

Antwoord
Zoals ik je laatste berichtje lees, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat zij precies weet wat er aan de hand is. Welk 'wapen' is sterker dan het 'wapen' waar je zelf door wordt belaagd? Ze nodigt je uit bij haar thuis, maar je wordt zo ook geconfronteerd met haar leven. Dit is overigens niet negatief bedoeld, maar ik denk dat zij je wil laten zien dat zij gelukkig is en dat ze je niet wil kwetsen. Je kunt er voor kiezen om te gaan en een mooie vriendschap voort te zetten of je kiest voor iets anders, wat misschien betekent dat je haar uit je leven bant, wat natuurlijk bijna niet mogelijk is als je zulke diepe gevoelens hebt. Vergeet niet dat zielsliefde in jezelf zit en dat niemand je dat kan afnemen! (soms is de realiteit wreder dan je je kunt voorstellen). Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid.
(Onbekend)

Antwoord
Ik denk dat ze aan je wil laten zien,wat ze achterlaat,als ze voor jou kiest. Ook al is haar hart bij jou,met haar verstand en haar verplichting is ze bij ahar gezin,en ik weet hoe moeilijk t is om keuzes te MOETEN maken. Het gezin verdient dit niet.
(Onbekend)

Antwoord
Hoe is het afgelopen? ben je naar haar toe gegaan? En wat trof je daar aan? En merk je dat ze haar gevoelens verstopt?
(Lydia)

Antwoord
Ik ben naar haar toegegaan met heel veel zenuwen.. En heb een turbulente tijd achter de rug gehad. Maar de keuze om naar haar toe te gaan heef twel geleid tot duidelijkheid tussen ons.. Een prachtige ervaring.. Ik heb het haar verteld.. En alles maar dan ook echt AllES.. eerlijk gezegd. Het feit dat zij het zelfde voelt is een werkelijke opluchting voor mij, alleen heef zij de fysieke aantrekkingskracht niet,, terwijl ik die wel naar haar toe voel.. Maar dat maakt mij totaal niet uit.. Zij zei dat ze denkt dat wij elkaar uit het vorige leven kennen.. dus het was heel erg fijn dat zij precies het zelfde voelt. We zijn nu open en eerlijk naar elkaar en dat is een godsgeschenk.. Want er zijn genoeg mensen die niet eerlijk en open naar elkaar durven te zijn.. En het gebeurd ook vaak dat de een het wel aandurft en dat de ander hard wegrend en verdwijnt.
(Onbekend)

Antwoord
Ik heb jullie al eerder vermeld dat ik een kortstondige relatie gehad hebt met een vrouw ,maar ik ben ook nog getrouwd,maar we kunnen ook niet zonder elkaar en elkaar loslaten we zien elkaar dan wel niet meer maar smsen bijna iedere dag,we voelen elkaar zzooooooo goede aan ook heeft zij al sinds een lange tijd een nieuwe relatie met een vrouw,maar ook zij kan mij niet loslaten,wat wij hadden en hebben we begrijpen elkaar ,en er is totaal geen jaloezie,je zult je afvragen waarom ben ik dan nog bij mijn man,nu ook dat is een proces 22 jaar leren loslaten,en ik ben ervan overtuigd als je voor elkaar bestemd ben kom je elkaar weer tegen!
(Onbekend)

Antwoord
Wat goed dat je bent gegaan en wat heerlijk voor je dat je alles hebt kunnen vertellen. Koester deze uitzonderlijke liefde!
(Onbekend)