358. Verwarring en onvoorwaardelijk houden van

Loes

Ik werd aangesproken door mijn zielsliefde op uiterlijk zou ik hem zo voorbij zijn gelopen. Maar die twee seconden vergeet ik niet meer. Het was geen knallende explosie van herkenning maar een prettig en rustig en veilig gevoel.
We rolden eigenlijk vanzelf in een relatie en daarmee begonnen ook de problemen. Mijn zielsliefde in gevecht met
zichzelf(depressief) deed dingen die niet normaal zijn in een relatie. Iets waar ik niet meer mee kon leven. Ik heb deze relatie dan ook verbroken maar ik had enorme last van liefdesverdriet, ik begon te dromen over mijn zielsliefde en hij nam weer contact met mij op. Nadat mijn zielsliefde weer contact opnam was het een gevoel van thuiskomen en een volmondig ja we gaan ervoor.
Helaas bleef bovenstaande zich herhalen een cyclus die ik niet kon doorbreken. Door de perioden waarin we niet in contact waren ben ik me gaan realiseren dat dit niet gewoon een vriendje was maar meer. Iemand kon je zo kwetsen maar tegelijkertijd was er een onvoorwaardelijke liefde. Een relatie die gedoemd was om te mislukken maar niet los kunnen laten, een onbeschrijfelijk gemis als er geen contact was.

Onze relatie begon als een liefdes relatie. Deze is uiteindelijk een hele hechte vriendschap geworden. In deze vriendschap heb ik me ook het meest verbonden gevoeld met mijn zielsliefde. Er was geen haat en nijd, we konden ongedwongen samen zijn. Uiteindelijk is deze vriendschap verwaterd.
Na het ontmoeten van mijn zielsverwant ontmoette ik mijn huidige vriend. Ik ben altijd heel open geweest en we hebben een hele tijd allemaal een hechtte vriendschap gehad. Wat dat betreft ben ik een gezegend mens ik ben ervan overtuigd dat ik mijn tweelingziel heb mogen ontmoeten maar daarnaast ook een soulmate.

Het grootste obstakel in onze relatie was de depressie van mijn zielsliefde en daarbij zijn alcohol gebruik. Agressie en
vreemdgaan waren de rode draad in onze relatie. Toch ben ik nooit bang geweest en heb ik me altijd zijn gelijke gevonden. Daarom heeft het ook zo ontzettend gebotst. Dit was qua relatie echt een ik kan niet met je maar ook niet zonder je situatie. Nadat er weer wat gebeurde maakte ik het uit, hadden we maanden geen contact, ging ik over hem dromen en nam hij contact op. Toen ik uiteindelijk zelf de keuze maakte ik ga niet met je verder kwam er pas rust in onze relatie. En ontwikkelde zich een hechtte vriendschap.

Een liefdesrelatie was niet voor ons weggelegd. Onze ego's zijn door de relatie teveel gedeukt, waardoor ik uiteindelijk
ervoor koos dat liefde niet alles overwint. De vriendschap verkoos ik zeker boven een liefdes relatie.
Ik heb altijd het gevoel gehad: waren we maar broer en zus dan waren er niet zoveel extra problemen maar dan waren we er gewoon voor elkaar, bij elkaar...

We hebben jaren geen contact gehad, de vriendschap verwaterde maar er is geen moment geweest dat hij niet in mijn hart zat.
Zeer recent hebben we kort mail contact gehad. Het gewoon even weten dat alles goed gaat is voldoende. Hoewel ik me soms voorstel dat ik hem een enorme knuffel geef, vind ik het het meest leefbaar als we af en toe een teken van leven geven aan elkaar.

Mijn zielsliefde heeft vooral veel verwarring gebracht, dit komt door het aantrekken en afstoten. Je gaat op een moment gewoon aan jezelf twijfelen, ben ik nou zo obsessief?
Zielsliefde heeft me uiteindelijke geleerd wat onvoorwaardelijk houden van is. Maar eerlijk gezegd zou het leven een stuk makkelijker zijn als dat draadje, die band er niet zou zijn.
Het meest bijzondere moment was toen hij zei, ik heb het opgezocht, we moeten tweelingzielen zijn.
Voor mij was de seks niet anders dan in andere relaties.
Het is een gevoel wat naar de ander trekt vanuit je borstbeen ter hoogte vanje borsten. Het voelt als een draadje, wat soms sterker is dan op andere momenten. Het is een gevoel van een overweldigende liefde voor iemand.

Ik weet dat dit soort liefde maar 1 keer in je leven voor komt. En eerlijk gezegd zou ik het ook niet meer willen
meemaken. Het is zo intens en intensief. Ik geniet meer van mijn relatie met mijn soulmate dan met mijn zielsliefde.
Ik heb vaak in twijfel gestaan, hou ik mezelf nu voor dat... of klopt mijn gevoel echt, is dit een echt een zielsliefde.
Ik ben er nu uit dat je vooral niet moet twijfelen aan jezelf dat is je ego, je gevoel klopt
Volg je hart en geniet samen van de momenten dat je in contact met elkaar kan zijn.