344. De keuze is niet aan mij

Anoniem

Mijn TZ is de mooiste man die ik ooit heb gezien. Zijn ogen, zijn energie, zijn geur is iets wat nooit zal in staat zijn om te vergeten. Zijn naam geeft mij zoveel kriebels dat ik begin te trillen. Z A K Y staat gegraveveerd in mijn hart. Dit gevoel is nooit veranderd door de tijd heen.

Ik heb mij altijd afgevraagd wat heeft zo iemand in mij gezien?!?
Er bestond niemand voor hem, enkel ik.
Ik voelde mij nooit goed genoeg of mooi genoeg voor hem. Ik dacht dat wij gewoon niet bij elkaar passen omdat wij…verschillend zijn!
Ik had ook enorm veel schrik voor dit gekmakende gevoel! Hij maakte mij kapot door alle problemen in mij te openen. En mijn moeder was tegen die relatie…

Ik ben dus vluchtende…in onze relatie. Hij zit al lang achter mij.
Ik wou vluchten en het is mij gelukt. Ik dacht het is teveel voor mij en ik dacht altijd dat wij te verschillend zijn en dat ik hem moet gewoon vergeten! Die voicemails, die e-mails heb ik gewoon…na duizend keer te beluisteren en te lezen, verwijderd.

Het is mij gelukt om contact te verbreken en dan heb ik mijn man ontmoet waarmee ik getrouwd ben. Een prachtig iemand met wie ik gelukkig ben. Ik zou nooit kunnen vreemdgaan omdat ik gewoon te veel mijn man respecteer!! Ik was ook niet op zoek naar iets anders of zo.

En dan na twee jaar vriendschapverzoek van mijn TZ. In het begin reageerde ik kei rustig op. Hij wou niet stoppen met onze gesprekken.
Wow…Het was een jaar geleden. En dan begon het bij mij. Herkenningsperiode…kei veel pijn…Ik zag in zijn gedrag mezelf…tranen tranen tranen…Ik kon niet meer werken, ik dacht dat ik gek aan het worden was!! Ik werd zo ziek dat het mij een half jaar kostte om terug te lachen. Ik zag mijn trots, mijn pijn, mijn vluchtende gedrag, mij verkeerde houding tegenover mensen…Ik heb gevoeld wat hij ooit gevoeld had. EN DAT DEED PIJN!

Op een nacht werd ik wakker en ik zei tegen mijn man dat ik enorm van mijn TZ hou en dat het mss raar klinkt maar ik hem enorm mis.
Ik kon het niet meer ontkennen…

Onze gesprekken met mijn TZ…hij vertelde mij dat hij zich als klein kind voelde…ik wilde afspreken maar mijn geweten niet…hij wilde afspreken maar het lukte gewoon niet…en dan stilte en dat terug gespreken.

Op een nacht van 14 juni dit jaar…ging ik slapen. En wat ik voelde het is de mooiste wat ik ooit heb gevoeld. Ik miste mijn TZ want het was een stilte van twee maanden tussen ons. Het is kei moeilijk te beschrijven want…Ik voelde dat mijn ziel ofzo uit mijn lichaam wilt. Ik dacht wow dat lijkt mij op astraal…De volgende nacht dat gebeurde ook- mijn ziel wou boven lichaam komen. De volgende nacht probeerde ik te ontspannen en ik voelde iets in mijn arm…Een warme straal die gewoon aanwezig was in mijn lichaam. Het was mijn TZ en ik probeerde mij te onstpannen. En begon het weer…Begon telepatie tussen ons (vroeger had ik het ook maar nooit zo sterk), daar twijfel ik niet zelfs niet aan…ik weet het gewoon. Hij vertelde mij over zijn zus die kanker heeft…dat hij enorm veel schrik heeft om haar te verliezen!! Ik voelde wat hij voelde…tranen en dan vertelde hij mij dat hij enorm van mij houdt! Wow…

Op mijn werk begon ik rare dingen te voelen zoals…wnr hij cocaine snuift, wanneer hij aan het eten is, wnr hij seks heeft en over mij denkt. Wow gevoel…Z A K Y liet mij weten dat hij een moeilijke periode doormaakt en drm mij niets schrijft. Hij liet mij weten welke vrouwelijke parfum ik moet kopen ( de luna ). En toen ik winkel was om die te kopen als bevestiging heb ik ons liedje gehoord. “You’ll be my night light!”

Als jij dit leest dat betekent dat jij het ook weet, of mss al lang wist.
Ik ben jij enorm dankbaar voor alles. Ik hou van alle momenten die wij hebben meegemaakt. Ik hou enorm van jij hart, van jouw persoonlijkheid, van jouw gevoelens tegenover mij. Ik bewonder jij… Ik heb geen recht om iets te willen met u want…jij weet het wel.
Jij bent nu ergens in het buitenland en jij stuurt mij hartjes op het zand…jij stuurt mij ring en jouw wensen om kind…

Ik weet gewoon dat het geen keuze is aan mij…Het gaat gebeuren…En als jij mij ooit vraagt om een kindje…ik denk dat ik ga sterven van geluk.