261. Geef elkaar de ruimte

Onbekend

Ontmoette hem op een moment dat ik erg vervlakt en in mijzelf was gekeerd na het overlijden van mijn zoontje en niemand mij kon raken of kon bereiken. Toen ik hem zag raakte hij mij diep van binnen en hij hield mij vanaf dat moment bezig, ik miste hem direct als hij er niet was terwijl ik hem toen maar 1 keer had gezien. Dit bevreemde mij, hoe kon dit juist nu gebeuren, op dit moment van mijn leven. Het kon eigenlijk niet.  

Naar hem verlangen en uitkijken en enorm veilig voelen, een rust ervaren en een enorm niet te beschrijven gevoel van liefde voelen. Daarbij is de liefde zo groot dat er onrust bij komt, angst om hem te verliezen en omdat hij me zo goed kent raakt hij dingen aan die niemand anders kent en weetee.

Heel confronterend daardoor voel ik me heel kwetsbaar. Daardoor is het ook heel heftig. De liefde komt snel en in alle aspecten, niet met en zonder elkaar kunnen, aantrekken en weer afstoten. Maar altijd weten dat deze liefde blijft, wat er ook gebeurd. En na ruim 3 jaar waarin veel dingen zijn gebeurd die je als stel normaal gesproken niet overleeft staan we echt heel sterk. De conflicten worden minder en de verbondenheid groter.

We hebben nu een liefdesrelatie. We hebben samen een dochter gekregen. Ik ontdekte dat ik zwanger was van mijn zielsliefde op de datum waar mijn zoontje twee jaar daarvoor was overleden. Niemand in onze omgeving begreep dat we deze keuze hadden gemaakt in deze omstandigheden.   

Obstakels uit een diep verleden, verwerkingszaken die eruit kwamen omdat we elkaar zo goed aanvoelen en door gesprekken aangeraakt werden. We hebben een liefdesrelatie. Deze heeft zich in de loop der jaren zich positief ontwikkeld. We zijn enkele keren uit elkaar geweest. Dit was zeer kort. We wilden ondanks dat we het soms niet aan konden niet zonder elkaar en hebben een goede manier ontwikkelt bij elkaar te zijn.

We wonen sinds enkele maanden samen en we zijn getrouwd. Dit voelt nu heel goed. We hebben onze rust gevonden. Hij vult mij aan. Hij geeft mij de rust en de vrijheid mijzelf te ontwikkelen. Het voelt goed om bij hem te zijn. Ik voel me erg geliefd en het is fijn om iemand bij je te hebben waarvan ik eigenlijk alles kan hebben. Hij hoort bij mij en hij blijft bij mij wat er ook gebeurd.

Dat we op de meeste momenten hetzelfde denken en voelen. We echt kunnen genieten van kleine momenten en het moment dat we onze dochter in onze armen konden houden. Dat we ons realiseren dat we elkaar hebben.  De erotiek is heel anders. Het voelt direct goed, het is heel intens. Er is een gevoel van oneindige liefde, wat er ook gebeurd. Ik heb een heftig levenspad gehad en dacht dat ik alleen verder zou gaan. Ik ben dankbaar dat ik hem nu mag leren kennen. 

Tips: dat je je gevoel moet blijven volgen in de relatie dat het heel heftig kan zijn met conflicten, maar ook in een liefdevolle zin. Het kan overweldigend zijn, probeer daar niet voor weg te lopen dat je soms diep zal gaan in de relatie. Er gaat veel energie in zitten, maar zet je angst opzij. Probeer er vertrouwen in te krijgen dat het blijft, maar blijft daarbij jezelf, dit heeft je tweelingziel nodig. Je tweelingziel doorgrondt je als je dit niet doet.

Pak elkaars hand en blijf respect hebben voor elkaar, geef elkaar de ruimte en veel liefde. Je weet hoe je elkaar moet benaderen, daar ben je tweelingzielen voor en als dit inhoudt dat je hem/haar even moet loslaten doe dit dan ook. Hij/zij komt weer terug en leef daarbij je eigen leven. Blijf jezelf ontwikkelen, het komt goed! Geniet ervan, het aardse leven is al zo kort!  

Is er iemand die mijn verhaal herkend?