219. Het mooiste en meest intense tussen ons was de lichamelijk versmelting

Onbekend

Jaren geleden werd ik al in verband gebracht met mijn zielsliefde, via zijn moeder, die vlak bij mij woont en waarmee ik een innige vriendschap heb ontwikkeld de afgelopen jaren. Tijdens een bijeenkomst, zo'n acht jaar geleden, vertelde zij mij over haar oudste zoon. Ik was destijds vrijgezel en vroeg haar een date te regelen. Die date is er nooit gekomen overigens. Wel heb ik hem een paar keer gezien bij haar thuis maar er was toen nog niets aan de hand. Toen mijn vriendin, zijn moeder, anderhalf jaar geleden haar zestigste verjaardag vierde leerde ik mijn zielsliefde beter kennen, in een flink aangeschoten toestand. Ik werd flink door hem uitgedaagd en 'opgenomen', voelde ik. Ook werd ik door zijn broer voor hem gewaarschuwd. Maar ik stond er niet echt voor open, had nog iets anders relationeels af te werken. Wel voelde ik iets speciaals, een krachtige aantrekking, mag gaf er geen gehoor aan, gewoon omdat ik er zelf niet klaar voor was. Kortom, hij zag mij eerder dan ik hem. Ruim negen maanden later kreeg ik 'per toeval' een 'ongepast' sms bericht van hem, per ongeluk verstuurd aan mij in plaats van een van zijn dates, een naamgenote van mij dus. Toch antwoordde ik zijn bericht, omdat ik wel van uitdagingen houd. Vanaf dat moment zijn we niet meer gestopt met sms-en en maakten uiteindelijk een echte afspraak. Dat was uiteindelijk zo intens, zo bizar en zo kloppend dat we vanaf dat moment onafscheidelijk waren. Ik ben in mijn leven veel verliefd geweest maar kon dit gevoel niet omschrijven, niet bevatten en liet me mee- en ontvoeren door zijn hart. Mijn g*d, wat een bizar grote (lichamelijke) aantrekkingskracht hadden wij op elkaar. Maar dat 't ook het begin van een relatie waarin aantrekken en afstoten de boventoon zou voeren. 

Er is sinds die eerste ontmoeting veel gebeurd, ik ontwikkelde mij spiritueel in vogelvlucht, kon de hele wereld aan. En dat niet alleen, ook op 'fysieke afstand' van elkaar waren we verbonden, we hadden 'een lijntje'. Ik wist precies wanneer hij contact met me zou opnemen en kreeg een seintje 'from above'. Hoefde alleen mijn mobiele telefoon maar op te pakken en daar lag of kwam op dat moment een berichtje binnen. Hij (h)erkende dat 'lijntje' ook. Daarnaast voelde ik zijn stemmingen (ook op afstand) feilloos aan, hebben we gedurende onze jeugd en ook de afgelopen jaren op een steenworp afstand van elkaar gewoond, ongeveer dezelfde dingen meegemaakt en zijn tweede naam is mijn lievelingsnaam. Ik had namelijk ooit geroepen dat mocht ik ooit een jongetje op de wereld zetten ik het V...zou gaan noemen, zijn tweede naam dus. En zo kan ik nog wel een hele lijst opnoemen van dingen die ons met elkaar verbind. We vonden het maar 'eng'. 
De ontmoeting met mijn zielsliefde was dus niet berust op 'toeval' en ik kwam er achter dat mijn gevoel voor hem in de sterren geschreven stond. Ik voelde me licht, geliefd, mooi, zeker van mezelf, groots, meeslepend en ongelofelijk gelukkig. Ik hield meteen intens van hem

We hebben iets korter dan een jaar een relatie met elkaar gehad, met heel veel up's & downs, vreselijk veel meningsverschillen maar we kusten het gelijk ook weer af. In dat jaar heb ik het vier keer het met hem uitgemaakt, omdat ik het niet meer kon opbrengen, de relatie met mijn zielsliefde koste mij teveel energie. Maar langer dan 2 weken zonder elkaar lukte niet, we misten elkaar vreselijk en al snel lagen we weer in elkaars armen. Maar nu zo'n drie maanden geleden heb ik echt voor mezelf gekozen en hem uit pure liefde losgelaten. Niet omdat ik niet meer van hem houd, o nee, ik ben sinds die tijd nog meer van hem gaan houden. Maar mijn zielsvriendje was er nog niet aan toe om zich te binden en ik wil een prachtige vogel die getooid is met een paar volmaakte vleugels en met glanzende, kleurige, prachtige veren niet kooien. Ik wil hem laten fladderen want als jij je zielsliefde vrijlaat om weg te gaan en weer terug te laten komen, dan zal je nog meer v!
 van hem houden en hem nog meer bewonderen....

We hebben enorm veel obstakels gekend in onze relatie. Maar waar 't het meeste op aankwam was 'we konden niet met elkaar en niet zonder elkaar'.

Mijn zielsliefde kende de wetten van vrijheid en ik begon mijn tentakels uit te slaan, dat werkte niet. Hij had meer ademruimte nodig en ik meer bevestiging. Dat werkt uiteindelijk averechts. Ook zaten we op ander niveau qua denken en handelen. En mijn zielsliefde had nog aandacht nodig van andere vrouwen en daar kon ik op mijn beurt niet mee omgaan.

Op dit moment is het stil, ik heb ervoor gekozen om al het contact (voorlopig) te verbreken. Heb ruimte nodig om dingen op een rij te zetten en mijn eigen leven weer op de rit te krijgen. Mijn zielsliefde heeft het moeilijk met het loslaten van mij en zoekt zo af en toe contact. Maar het lijkt mij beter om elkaar maar even de vrijheid te geven zonder dat we elkaar zien. Dat moet ook wel want ik ga letterlijk plat voor die man. Natuurlijk voel ik mij 'geamputeerd', maar om te voorkomen dat zulke mooie gevoelens veranderen in lijden heb ik mezelf de volgende tactiek aangeleerd. Wanneer iets positiefs dat met hem verbonden is in mijn geest opkomt stop ik met dat waar ik op dat moment mee bezig ben, glimlach naar de hemel en dank dat ik leef en niets van de man verwacht van wie ik houd.
En als mijn hart klaagt over het feit dat hij er niet is en hem mis zeg ik tegen mezelf; ‘ Wil je daaraan denken? Goed dan, ga zo door, maar er zijn dingen die belangrijker zijn en daar wil ik me nu mee bezighouden’.

Het mooiste en meest intense tussen ons was de lichamelijk versmelting. Voor mij betekende seks met hem kunst bedrijven want seks is de kunst van het beheersen van het verlies van beheersing. Maar ook het bij elkaar zijn zonder praten en samen wegvallen in de stilte, hand in hand, heeft een enorm indruk op mij achtergelaten. Zijn heartbeat voelde als die van mij.

Mijn zielsliefde liefdesgevoel is alles verzengend, (h)echt, puur, diep, pijnlijk maar daartegen over staat; De Sterkste liefde is die, die zijn eigen zwakte kan laten zien. En dus voelde ik mij vaak het 'zwakke' meisje dat door een verlicht sterk mannelijk wezen werd omarmd

Nu ik zonder hem door het leven sluip sta ik bij iedere herinnering stil, ik koester al onze momenten samen en kijk met een glimlach achterom. Ik voel me een spelend kind in een groene wei. Ik ben bevoorrecht dat ik mijn zielsliefde ook weer in dit leven heb ontmoet en prachtige en leerzame momenten met hem heb mogen delen. Onze relatie gaat nooit over, we blijven magneten die elkaar aantrekken, twee zielen die naar elkaar blijven verlangen. Er is geen einde alleen maar een begin

Ik sta op dit moment niet open voor een nieuwe man in mijn leven. Of dat ooit nog gaat gebeuren kan ik nu nog niet overzien. Mijn hart is namelijk al vergeven, zo ook mijn lichaam en geest.

Mijn tip is: If you love something set it free. If it returns to you it's yours to keep, if it doesn't, it never was.