0192. Het loslaten en aantrekken zijn processen van groei
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Onbekend

Mijn tweeling ziel heb ik ontmoet via het internet. We kwamen er achter dat we vlak bij elkaar woonden. Zijn ogen spraken en ik bleef er naar kijken...het gevoel van ergens thuis komen.

We zijn 3 keer bijna uit elkaar gegaan. Voorgoed afscheid genomen,maar we kwamen steeds weer bij elkaar terug.1 keer zijn we 2 maanden uit elkaar geweest. Het aantrekken en afstoten.
We zitten op 1 lijn en we praten over het diepere.

We hadden beiden al 6 mnd geen partner meer. We hadden de zelfde gedachtes.

Een obstakel was het aantrekken en afstoten, elkaar niet spreken, totaal los laten en dan weer terug komen (als een magneet). Bam!

Ik was nog niet aan een nieuwe relatie toe, ik zou me dan weer moeten geven, ik was net goed op weg om op mijn eigen benen te staan, de vrijheid. We hebben een band.

We laten elkaar vrij... hij is altijd degene die mij weer opzoekt. Ook al hebben we elkaar lang niet meer gezien.1 blik in de ogen is al genoeg en zegt genoeg. In de tijd dat we elkaar los laten groei ik wel steeds meer.

Wat het mij heeft gebracht is het groeien in mij ,interesses over godsdiensten, 1 zijn met alles, geven en geven.

Het meest bijzondere vond ik dat we hetzelfde aanvoelen, hetzelfde weten, hij wist wat ik wilde en ik wist wat hij wilde.

Qua erotiek willen we elkaar steeds en er is geen dwang of iets wat ons tegen houd. Het wordt steeds intenser.

Hij communiceert met me op afstand. Hij kwam onverwachts in mij leven, we wonen al jaren lang bij elkaar in de buurt maar we hadden elkaar nog nooit gezien en hij kent de mensen die ik ook ken.

We hebben geprobeerd voor altijd uit elkaar te gaan maar het mocht gewoon niet, iets bracht ons altijd weer bij elkaar. De periodes dat we uit elkaar waren, waren enorm verdrietig. Ik heb gehuild.

Ik weet dat er maar 1 tweelingziel is. Ik ga nooit op zoek naar liefde want het komt vanzelf op je pad. Het LOT

Als je een tweelingziel hebt heb je maar heel weinig woorden nodig. Als we bij elkaar zijn dringen we elkaar niks op.

Mijn tip is: Het loslaten en aantrekken, zijn processen van groei, als GOD wil dat jullie bij elkaar komen dan komt dat vanzelf, blijf je eigen dingen doen in de tussentijd(hoe moeilijk dat ook is).Heb lief,weet dat GOD altijd bij je is, huil wanneer het nodig is, de ander denkt ook aan jou ook al is diegene niet bij je...je voelt het gewoon. Ik verschil 13 jaar met mijn tweelingziel, maar we zitten op 1 level...Ik heb onvoorwaardelijke LIEFDE voor hem.