0190. Ik zag álles in zijn ogen
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Onbekend

Ik zag hem en vanaf de eerste seconde wist ik dat ik 1 leven had met hem in het verleden -na mate van tijd kwamen er nog 3 levens bij... hij zag het nooit en herkende mij niet.... nooit.
Dat was heel zwaar. Want ik leefde met die gevoelens uit het verleden.. het werd een vreemde manier van liefde, zo anders als ik die kende.

Ik liet vaak spontaan tranen om wat er in die levens gebeurd was, vertelde hem wat ik wist en zag, probeerde uit te lokken of hij iets wist.. hij begreep het niet.
Ik had het gevoel alsof ik het nu moest behouden, hem moest behouden en moest goed doen want hij was me afgepakt in een ander leven en ik kon hem niet helpen..helaas gebeurde het  deze keer weer..

Een obstakel in onze relatie was ballast uit eerdere verbindingen in dit leven.

Ik heb geleerd, heeel veel geleerd -ben content met wat ik beleeft heb............

Het meest bijzondere vond ik het elkaar aankijken -ik zag álles in zijn ogen.

We leken op elkaar, hadden zelf diezelfde kenmerken, zoals moedervlekken en rimpels,maar alles spiegelverkeerd, de vorm van onze handen, onze gezichten leken op elkaar.

Ik zoek niet weer een zielsliefde, die ervaring is zowel pijnlijk als mooi geweest. Ik was op na het verbreken en verlaten van deze liefde, niet in staat om over een andere partner na te denken -mijn lichaam voelde nog steeds die van de andere ziel, kon voelen waar deze persoon zat, deed, ik keek zelfs door diens ogen..
Ik weet ook niet wat ik moest verwachten, het gevoel mijn zielverwant gevonden te hebben was zeer intens

Mijn Tips: zielsmensen komen bij elkaar om van elkaar te leren.. niet veel zielsmaten hebben een gelukkig leven met elkaar, sterker, de meesten gaan na volbrengen of bijleren van de 'taak' uit elkaar, het is een moeilijk 'uit elkaar gaan' want het gevoel van eenheid zal er altijd zijn. Maar is er ook een aanwezig gevoel dat rust geeft, iets wat aangeeft dat het zo hoort te zijn..het is een ander afscheid als bij andere 'aardse' liefdes. Je voelt verdriet maar ook vrede en dat is een mooi gevoel, zo mooi dat ik vaak glimlachte aan de gedachte aan hem