0120. Ik heb alle pijn uit het verleden kunnen verwerken
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Judy

We hebben elkaar ontmoet omdat gezamenlijke vrienden het idee hadden dat wij heel goed bij elkaar zouden passen. We waren binnen het uur heel erg verliefd op elkaar, als een soort blikseminslag.

Het ging enorm diep. Het gevoel van herkenning, het gevoel van eenwording, van thuiskomen. Toen hij na onze ontmoeting naar huis reed had hij het gevoel dat mijn gezicht in zijn gezicht zat, zoiets. Ik reed naar huis totaal vol van hem. Overigens voelde ik me al blij op weg naar de ontmoeting, toen ik hem nog niet kende. En hij had er ook eenzelfde gevoel bij. Alsof we al wisten dat het stond te gebeuren, dat we elkaar nu eindelijk gingen ontmoeten. We waren allebei vrij toen we elkaar ontmoetten.

We hebben nu al meer dan 5 jaar een relatie, zeer turbulent mag ik wel zeggen. Er is heel veel gebeurd in die tijd. We wonen nog steeds op 200 km afstand van elkaar. Zien elkaar voornamelijk in de weekenden. We hebben helemaal aan het begin van de relatie een groot verlies geleden: we zijn ons kind verloren aan abortus omdat ik in paniek was zo snel zwanger te zijn en hij niet goed durfde te gaan staan voor het feit dat hij het heel erg graag wel wilde met mij. Ik was al 44 en had al een kind groot gebracht. Ik kreeg het gevoel alleen te staan in het besluit en durfde het niet aan. Deze ervaring heeft heel veel met zich meegebracht. We zijn er beiden enorm door gegroeid. Het heeft in onze persoonlijke levens veel veranderd.

Op het moment verkeren we in crisis. We hebben al die tijd niet volledig kunnen kiezen voor elkaar. Toen hij een half jaar geleden zei niet zeker te weten of hij met me door wilde gaan gaf mij dat zo'n shock dat ik sinds die tijd helemaal voor hem ga en gekozen heb. Dit heeft heel wat angst bij hem losgemaakt. Zoveel dat hij vreemd is gegaan en dat was een enorme confrontatie voor hem. Nu wiebelt hij tussen helemaal kiezen voor mij en toch heel bang zijn om dat te doen.

Nog een obstakel is mijn zoon geweest, die nog in huis woonde en mijn tweelingziel confronteerde met zijn eigen gebrek aan ruimte durven opeisen voor zichzelf in deze wereld. Ook ik heb veel geleerd over ruimte innemen in deze relatie.

In ons hart is de Liefde bijzonder groot voor elkaar. De saboteur bevindt zich bij ons beiden in ons hoofd.

We hebben dus nog steeds een liefdesrelatie, gekenmerkt door een crisis zoals ik eerder schreef. Een paar dagen geleden hebben we besloten te gaan trouwen en in die paar dagen tijd is er alweer zoveel gebeurd dat het maar de vraag is of dat wel gaat gebeuren of dat hij zijn eigen weg zal gaan. Voor mij is dit natuurlijk niet bevredigend. Voor ons allebei niet. Het verlangen naar verbinding is steeds aanwezig. De angst ervoor ook. De angst om elkaar kwijt te raken is ook aanwezig.

Zielsliefde heeft mij heel veel liefde gebracht. Ik heb heel veel over mezelf geleerd. Ik heb geleerd van mezelf te houden en mezelf te respecteren. Ik heb alle pijn uit het verleden kunnen verwerken en mezelf kunnen vergeven voor wat er is gebeurd. Ik ken mezelf veel beter nu. Hij is een grote spiegel voor mij.

Het meest bijzondere vind ik dat we in onze sublieme samensmelting een kind hebben mogen ontvangen. Helaas wisten we niet met de gevolgen om te gaan.

Zielsliefde is voor mij de ervaring volledig tussen de sterren te dansen samen.

Erotiek is vollediger. Mooier. De erotiek vermengt zich met een volledige overgave aan de ander. Het is tantra zonder dat we tantra geleerd hebben. De harten die zo volledig opengaan. Het volledige genot van liefde die stroomt.

Het zielsliefdegevoel is voor mij; Prachtig. Wonderbaarlijk. Volledig. Een open hart. Samensmelten.

Ik hoop heel erg dat we uit deze crisis kunnen komen, nog sterker samen, en we na alle problemen die we hebben gehad kunnen gaan leven in de Liefde die we voelen en die met anderen kunnen gaan delen. Ik hoop dat we onze angsten kunnen overwinnen en volledig kunnen gaan voor de liefde die ons met elkaar verbindt.

Mijn tips: Blijf bij jezelf.
Neem de tijd om zonder die ander rust bij jezelf te vinden.
Dit is heel belangrijk, je komt anders zo snel in een afhankelijke modus terecht.

Accepteer de ander in al zijn/haar verschillen; je bent wel heel dicht bij elkaar in de ziel maar de personen zijn wel heel verschillend, en het is belangrijk dat te accepteren.

Blijf zien dat het ego steeds wil saboteren. Dit is liefde van de ziel, en die is voor ons moeilijk te bevatten. Het ego kan het niet aan en wil het kapot maken. Als je hier samen over kunt praten is dat heel mooi.

Verwarring is van het ego. Twijfel is van het ego. Liefde is van de Ziel.