0096. Ik vecht om weer te worden wie ik was
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Onbekend

Ik ontmoette hem voor het eerst bij mijn toenmalige vriend thuis. We zaten daar met wat vrienden buiten en hij was daar ook. Ik had toen nog niet door dat we elkaar mogelijk al kenden. Maar het klikte wel meteen, ik vond hem spannend en super vertrouwd. En nog die avond had hij zijn mobiele nummer in mijn mobieltje gezet. Ik weet niet of hij iets van herkenning zag in mij dat is mij tot op de dag van vandaag nog onduidelijk.
We gingen wel eens uit met dat groepje van mijn toenmalige vriend en regelmatig ging hij ook mee en ik ging hem steeds leuker vinden. Het ging uit met toenmalig vriendje. En ik kwam HEM weer tegen in de kroeg en toen kregen we een soort van relatie, maar meer op geestelijk niveau denk ik. Als ik hem zag begon hij te lachen en dan zijn ogen het is wel het mooiste wat ik ooit gezien heb in mijn leven. Er waren weinig woorden nodig voor mijn gevoel. Ik was thuis. Maar zijn ogen zo blauw dat ik met knikkende knieën stond. Later merkte ik dat hij dromen naar mij begon te sturen en dat ik zijn gedachtes kon op pikken al ontkent hij dat. Als ik om negen uur s’avonds wilde langskomen zei hij in gedachte dat hij nog aan het eten koken was en dat klopte dan ook en zo waren er regelmatig dingen. Steeds meer kreeg ik het gevoel dat wij oude bekende waren. En steeds meer voelde ik een soort liefde die ik nog nooit zo intens mee gemaakt had.

Ik weet niet precies waar het mis ging. Mijn gevoel ging dieper dan de zijne dat bleek later wel. Ik denk dat we elkaars blokkade’s zagen en daar niet mee overweg konden. Hij heeft altijd ontkend dat er zoiets was, als dat ik ervaarde, maar toch.... Hij moet het gevoeld hebben het was te intens. En op een dag zei hij dat het onze tijd nog niet was en wilde stoppen met wat we 'hadden samen'

Nu hebben we elkaar al 5 jaar niet gezien. Hij is vorig jaar getrouwd. En ik heb samen met mijn huidige vriend een hele mooie dochter. Maar ik mis hem al die tijd enorm. Er gaat echt geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk. En misschien is het beter zo. Maar als je elkaar niet meer hebt weet je pas wat je mist en dat is veel. En soms doet het missen gewoon pijn en kan ik wel een potje huilen zo graag zie ik hem.

Het is een groot cadeau als je elkaar mag ontmoetten denk ik. En het is fijn dat je onvoorwaardelijke liefde deelt samen. En door die 'relatie' probeer ik het uiterste uit mezelf te halen en te groeien. Ik vecht om weer te worden wie ik was en dat is zwaar maar ik wil dit overwinnen en hier sterker en met meer zelfvertrouwen uitkomen. En ik denk dat hij dat duidelijk heeft willen maken aan mij. ik hoop dat ik bij hem ook iets heb kunnen losmaken.

Het mooiste waren zijn ogen; ik kon alles zien de pijn de vreugde het verdriet. En houden van op die manier is ook heel erg bijzonder. Dat neemt niemand je meer af.

En dat was het rare ik kon mezelf op seksueel gebied niet geven. De kracht van zijn lijf, ik was en ben er zo van onder de indruk. Als ik tegen hem aan lag dan was ik zo trots als een pauw dat ik samen met hem in 1 bed lag. En juist op die momenten voelde ik alles en wilde ik alles geven wat ik maar bezat. Maar het lukte niet om mij te geven op seksueel gebied en god weet hoe graag ik dat wilde maar er blokte iets. En als we zoenden kon ik verdrinken daarin maar verder ... Als het was gelukt dan was het vast het mooiste geweest wat je kan overkomen daar geloof ik nu nog in maar het mocht niet zo zijn. misschien heeft het met een vorig leven te maken? dat ik me niet geven kon. Hij vroeg dan wel eens of ik bang voor hem was en dan zei ik van niet maar nu weet ik dat het wel zo was. Want hij kwam veel te dichtbij en wilde mezelf niet weer verliezen. Want stel je voor wat er dan gebeuren kon als ik mezelf zou geven dan gaf ik echt alles wat ik had dan gaf ik mijn ziel.

Ik ben dolblij dat ik hem heb mogen ontmoetten en dat hij mij de goede dingen heeft laten zien. Soms ga ik in gedachte nog naar hem toe om raad maar ook om een beetje liefde te geven. En dat helpt een beetje maar tegelijkertijd is het gevoel dat ik hem zo mis dan weer heel sterk.

Tegen anderen wil ik zeggen volg je gevoel en vertrouw op jezelf ook als je denkt dat die liefde eenzijdig is. Als je gevoel zegt dat er meer is met jouw liefde vertrouw dan op je intuïtie