0089. Uiteindelijk is het die liefde die in jezelf zit en die je weerspiegelt ziet in de ander
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Onbekend

Liefde op het eerste gezicht of dat het is? Ik weet het niet. Wel een gevoel van ultiem weten, herkenning en veilig voelen bij elkaar, alsof alles samenvalt. Je hoeft dingen niet uit te leggen, het is een dieper weten vanuit je ziel. Dat besef kwam bij mij later, toen ik mijn zielsliefde beter leerde kennen. Ik legde het voor mijzelf eerst uit als aantrekkingskracht, een "klik"/spanning.
Het heeft me dichterbij mijzelf heeft gebracht en met name de dingen die nog onverwerkt of diep weggestopt waren. Angsten, onzekerheden, twijfels, gemis aan zelfvertrouwen als een grote enorme spiegel.
Ik dacht dat ik al heel veel wist maar wist nog maar zo weinig.
We hebben een relatie onderhouden via mail buiten onze partners om en dat werd een wereld op zich die teveel verweven raakte met de gewone dagelijkse wereld. Ik kwam in een notendop al mijn eigen donkere kanten en pijn tegen. Ik kon de liefde niet puur houden omdat ik niet begreep wat het was. Alles overspoelde me en ik vocht tegen mijzelf op het laatst.

Mijn partner kan het niet begrijpen en dat zal waarschijnlijk nooit gebeuren. Hij is niet iemand die makkelijk diepere intieme relaties met mensen aangaat en heeft daar ook geen behoefte aan. Hij ziet mijn gevoelens en mijn strijd daarin als verraad naar hem toe en misbruik van vertrouwen in de meest ultieme vorm. Ik hou enorm veel van hem, dat heeft voor mij altijd buiten kijf gestaan maar dat lijkt niet te rijmen met mijn andere gevoelens.
Ik wil hem niet tekort doen en ook mijn kinderen niet maar ik ben regelmatig radeloos omdat ik bepaalde gevoelens niet los kan laten. Het heeft mij misschien wel in een van de moeilijkste periodes van mijn leven gebracht. Ik weet echt niet of ik hier met mijn partner uit kan komen.
Mijn gevoel over vriendschap verschilt van die van hem en dat maakt dat ik me verscheurd voel. Er lijkt ook geen manier om dit op te lossen zonder trouw te blijven aan hem. Als ik trouw ben aan mijzelf, ben ik het niet voor hem. En je wilt degene waar je van houdt en die je levenspartner is geen pijn doen of zien lijden.

Eigenlijk heeft de grens om het fysieke contact aan te gaan misschien wel meer schade gebracht dan me lief is. Want als je op een gegeven moment niets liever wilt dan dichtbij elkaar zijn kan het alleen maar tegenvallen. Daar moet je tijd voor kunnen nemen om ook op die manier liefde te ervaren. Onze kortstondige ontmoetingen deden dat tekort.
Ik kan op het moment alleen maar verder gaan en zoeken naar mijn eigen waarheid. Al mis ik mijn zielsliefde intens. Het zal me in ieder geval dichterbij mijzelf brengen al lijkt dat nu soms hard gelag.

Het deed me enorm veel om hier ervaringen van andere mensen te lezen. Zoveel voor iemand voelen kan zo verwarrend zijn en het geeft steun en troost om die herkenning te lezen.
Wel geloof ik dat je je niet moet blind staren op een droombeeld. Uiteindelijk is het die liefde die in jezelf zit en die je weerspiegelt ziet in de ander! Maar dat zijn mooie woorden