0041. Ik ben mezelf gaan accepteren hoe ik ben
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

Tineke

Ik zag haar en ik dacht: Dit is het! Ik wist toen nog niet dat het zielsliefde was, daar ben ik pas later achter gekomen. Ik weet niet of mijn zielsliefde het toen ook heeft ontdekt, ik weet niet eens of ze het wel weet of ziet. Ik dacht als eerste dat ik verliefd was en begon aan mijn geaardheid te twijfelen. Ik wist wel meteen dat het niet echt gewone liefde was, maar veel dieper. Toen ik een artikel over zielsliefde las wist ik het zeker, de liefde die ik voelde was zielsliefde! Omdat ik voordat ik dat wist het gevoel probeerde tegen te houden, voelde ik me echt vrij toen ik het los kon laten. Ik had een soort van toestemming van mezelf gekregen om het los te laten. Het ging steeds beter voelen, sterker, dieper en zo werd het het mooiste gevoel wat ik ooit gevoeld heb. Het gaf me zo veel kracht en positieve energie dat ik het soms bijna niet meer voor me kon houden.
Ik heb geen relatie met mijn zielsliefde. We schelen nogal in leeftijd en zitten in een moeilijke situatie. Het is namelijk mijn docente. Ik zou geen liefdes relatie met haar willen hebben want daar verlang ik gewoon helemaal niet naar, het is meer gewoon contact hebben en met elkaar praten. Het gevoel van thuis komen, daar verlang ik naar. Een worden met haar.We hebben geen echte band met elkaar. Ik zou het wel willen, maar de situatie staat er gewoon niet naar. Ze is m'n docent, al zou ze het zien of willen, dan zou het niet kunnen. Ze is ook geen type om het te vertellen en ik ook niet, dus al zouden we het allebei voelen dan nog denk ik niet dat we samenkomen. Het zou echt heel mooi zijn en ook het liefste wat ik wens, dat we het van elkaar weten en dat we gewoon een hele goede vriendschap krijgen. Nu moet ik me steeds zo inhouden om het niet te laten zien. En soms voel ik me er zo slecht door.
Het heeft m'n leven zo veel mooier gemaakt! Ik ben blij dat ik het voel, want het is zo ontzettend mooi. 'Gewone' liefde interesseert me opeens niet meer zo, nu ik weet wat er nog meer is. Ik ben mezelf gaan accepteren hoe ik ben, dat is nog wel het allerbelangrijkste van alles.
Het oogcontact is het mooiste wat we hebben. Haar ogen spreken, spiegelen haar innerlijk. Ze is altijd heel vrolijk en spontaan, maar als ik met haar praat zie ik iets heel anders. Totale overgave, daar lijkt het op. Dat ze naar me luistert en dat ze met me meeleeft. Die blik die ze heeft is zo rakend. De enige manier om écht contact met haar te maken is door haar in haar ogen te kijken en te zien wat ze wérkelijk voelt.

Zielsliefde is voor mij een zeer heftige liefde op een heel hoog niveau. Onvoorwaardelijk, gewoon een ontzettend mooi gevoel.
Als je inziet dat je zielsliefde voelt, dan kun je de eerst ingehouden emoties omzetten in iets heel moois!