0021. Alsof ik vleugels had gekregen
Wil je jouw verhaal ook toevoegen?

D

k ben al een paar jaar gelukkig getrouwd met mijn man waar ik overigens nog steeds van hou. Maar nu heb ik vorig jaar een man leren kennen waar ik gelijk het gevoel had of we elkaar al jaren kenden. Hij keek me aan en het voelde als of een hele zware last van mijn schouders werd gehaald. Hij hoefde mij niet te vertellen wat hem dwars zat, dat had ik al gevoeld.
Mijn partner mag niet weten dat ik mijn zielsliefde heb ontmoet, ik heb hem voorgesteld als hele goede vriend. Die ik zo nu en dan opzoek. Het is ook beter zo, ten slotte hou ik nog wel van mijn partner al is dat wel anders geworden. Mijn gevoelens zijn gemengd, ik heb af en toe de neiging om te vluchten naar mijn zielsmaatje, en dan het liefst lekker bij hem zijn. Maar mijn verstand zegt dat ik bij mijn partner moet blijven uit moreel standpunt. Want immers voor iemand die dit gevoel nog nooit heeft ervaren is het bijna niet te begrijpen.
De relatie die ik had met mijn zielsliefde was dat altijd goed kon praten met mijn maatje. Het was toch wel een soort liefde die eigenlijk niet mocht. Gezien ik getrouwd ben. Hij is gescheiden en heeft twee kinderen. Waarvan er nog een bij hem woont.
Het grootste obstakel in onze relatie is het leeftijdverschil en soms toch anders tegen dingen aan kijken. En hij weet dat ik getrouwd ben en dat houd hem een beetje tegen. Wat op zich wel iets voor te zeggen valt, al had ik graag anders gezien. We hebben een liefdesrelatie gehad omdat we beiden behoefte hadden om elkaar aan te raken en de warmte van die andere persoon te voelen. En op dat moment kon mijn partner dat niet geven. Althans dat gevoel had ik. Ik heb het gevoel dat we nog steeds maatjes zijn. Al is het moeilijk om te moeten wachten tot we weer bij elkaar zijn. Ik mis echt iets als ik hem niet even heb gezien of gehoord.
De zielsliefde heeft me een andere kijk op liefde gegeven. Ik had dit gevoel nog nooit gehad en ben gaan beseffen dat niet alles in het leven voor niets is. Het mooiste moment was de innige knuffel op de bank bij hem thuis toen we elkaar gezelschap hielden, genietend van elkaars aandacht tijdens een kopje koffie. Dat gevoel dat je elkaar niet meer los wil laten. En met erotiek lijkt het wel of we elkaar hebben aangevoeld. Het was een heel intens warm gevoel, dat je elkaar niet los wil laten.
Het zielsliefdegevoel is voor mij; warm en vol energie, alsof ik vleugels had gekregen. Je accu is weer vol en je kunt de hele wereld aan.
Wat ik nog wil zeggen is dat ik weet van mijzelf uit dat heel veel mensen die dit gevoel nog nooit hebben gehad, dit afkeuren omdat dit immers niet mag in onze samenleving. Mijn tip is; leef ook op je gevoel en durf te leven want je leeft maar een keer.