737. Ik loop weg van mezelf

Ik doe moeilijk,
Zit mezelf dwars, keer op keer
Dat weet jij al lang
Zoek niet te ver:
Ik ben zelf doodsbang

Door mijn bericht hier,
Door de oorzaak van mijn geluk en ongeluk,
altijd buiten mezelf leggen.
Dat doe ik steeds.
Zo neem ik mijn verantwoordelijkheid niet. En kijk ik weg van mezelf.

Bang van wat ik voel, van wat ik weet,
Moeite doen, zodat ik de hele situatie maar vergeet. Bang van mezelf.

Zolang gezocht naar andere antwoorden,
het waarom. Op andere plaatsen, in andere situaties. Ik vond niets.
Het antwoord was er al.
Ver weggestopt in mezelf.
Ik loop weg van mezelf.

De brieven,
Het spijt me,
Ik was zo boos.
Een hele tafel lachte me uit.
Ze lachten mij allemaal uit,
met wat ik schreef voor jou
Ik had zoveel verdriet..

Elke letter kwam recht uit mijn hart,
Nog nooit had ik zo’n woorden neergeschreven.
Waarom deed je dat?
Dat deed zoveel pijn..
Ik brak in duizend stukken.

In jou ogen speelde ik een spel.
Ik stopte alles weg.
Ik liep weg van mezelf.
Ik deed alsof er niets gebeurd was
Ik wist niet hoe ik moest reageren
Je wilde niet praten

Het was geen spel.. Ik zocht een uitweg
Ik wilde er niet in geloven. Ik wilde je er niet meer mee lastigvallen.

Het was teveel voor mij
Ik heb alles in twijfel getrokken
Ik heb in de put gezeten
Ben echt onzeker geweest
Probeerde mijn weg te vinden

Om de zoveel tijd duik je weer op in één van mijn dromen
Daar kies ik ook niet voor
Het wakkert het denken weer aan
Maar ik wil je vergeten
Het doet pijn

Ik duw het weg
Ik duw mezelf weg
Ga weg!

Ik ben niet op zoek naar jou,
Ik hoef je niet te zien, te horen,
Ik hoef je zelfs helemaal niet te kennen

En ik wens je geen pijn
Ik wil je leven niet in de weg staan
En ik hoef zelfs geen antwoord

Ik negeer je
Ik ben zelf bang van jou
Voor jou oordeel
Omdat ik zo stom doe
Ik wist het niet meer

Ik ben een ziekte voor jou
Je deinsde weg
Je bent bang van mij