637. Nogmaals

Onbekend

nogmaals ontmoeten wij elkaar hier..
keer op keer,in een andere vorm..
en weer doen we elkaar zeer..
want nu volsta ik niet aan de norm..

je kunt me niet vatten..
niet plaatsen in..
te oud..te ver..
onzin gekoppeld aan waanzin..

woorden die blijven steken in mijn keel..
diepere gevoelens,ook al praten we al zoveel..
niet Hetgeen wat ik echt wil zeggen
komt uit mijn mond;.
weet het niet uit te leggen..

jij zegt dit,ik zeg dat..
we zeggen zoveel,maar ZEggen we eigenlijk wat?
is gevoel zoo angstig om er helemaal te zijn?
doen we elkaar daarom zo n pijn ?

ik blijf zitten met al de vragen..
maanden ,jaren..uren ..dagen..
een bijna onoverkomelijke afstand is weer gecreert..
hebben we het dan nog steeds niet geleerd?..

na al die eeuwen ,van uit elkaar te zijn gehaald..
al die pijnlijke herinneringen ,die we hebben vergaard..

of is het weer een stap in het duister?..
totdat we Thuis zijn en werkelijk Zien..
dat we niet weg kunnen lopen of gerukt worden van elkaar..
jij en ik..ik en jij..wij..ons..1 hart ,1 wezen....