304. Zonder titel

Onbekend

Als tweelingzielen zo verweven,
Na jaren nog steeds..
Houdt t dan nooit op?
Ik ruik zelfs je nieuwe vriendin,
als je met haar vrijt.
Pfff... tijd om me naar mezelf te keren.
Met daarbij t idee dat ik iets groots
laat liggen en achter me laat.
Tien keer kijk ik nog om.
Met steeds meer pijn.
t Leven trekt aan me,
zoals t jaren aan me voorij trok.
Nu wil ik mee,
op weg naar de Liefde in mij.
t Ga je goed, héél goed.