064. Zondertitel

Onbekend

ze keek hem aan,en sloot haar ogen
een spiegelbeeld,
van pijn en verdriet
en tranen die nooit zullen drogen

hij probeerde haar te troosten
veeg de tranen van haar wang
ze durfde hem niet aan te kijken
nog steeds leeg, en bang

zijn schaduw die in haar was gekropen
stilletjes, zonder dat iemand het zag
die haar ziel had stoppen hopen
en het verliezen van haar kracht

een spiegelbeeld
van pijn en verdriet
en een hart dat nooit meer heelt !!!!