050. Zondertitel

Onbekend

De allereerste keer dat ik je zag
Was voor mij een hele bijzondere dag
Die blik in je ogen zal ik nooit vergeten
Je was prachtig al wist ik niet eens hoe je heete
Na die ontmoeting kwam nog een tweede keer
Wat bleek, je was getrouwd o wat deed dat zeer
Toch had ik het gevoel dat er iets tussen ons was geboren
De sterkte, dat gevoel zou voor altijd bij me horen
Bij iedere ontmoeting kwamen die gevoelens weer boven
Dat mij dit mocht overkomen kon ik nauwelijks geloven
Wat ik mis is alleen iets wat jij nu weet
Het is zeer moeilijk om met die gemengde gevoelens te leven
Ik weet dat jij me jou volle liefde wilde geven
De afstand tussen onze harten is dan wel zeer klein
Toch zal hij ook altijd te groot blijven,
ik kan niet bij je zijn.
Onze gevoelens waren wederzijds
Die bevestiging maakte mij als een kind zo blij
Lange stille minuten zijn toen verstreken
Zonder over onze gevoelens te spreken
Die spanning die we toen voelden
Dat is pas wat ze met echte liefde bedoelden
Ondanks die gevoelens hielden we afstand

Wat waren we toen van die zoen geschrokken
Ik ben daarom ook maar snel weer vertrokken
Alle kleine aanrakingen die we hebben gehad
Zijn hoe klein ze ook waren allemaal in mijn hart gevat
Hoe klein het meeste contact ook was
Een knipoog of streling ik ben er altijd mee in mijn sas
Van dit soort liefde kan men alleen maar dromen
En ik heb het geluk dat ik dat ben tegen gekomen
Mijn liefste je weet hoeveel ik van je hou
Ik zou dat wel willen schreeuwen van het hoogste gebouw
Misschien komen we elkaar in ons volgende leven eerder tegen
Zodat we dan ongestoord in onze liefde verder kunnen leven.
Want dat onze lichamen naar elkaar smachten
Speelt steeds vaker en heftige door mijn gedachten
Je hebt nu ook een geweldige vrouw,
En toch verlang ik steeds meer naar die liefde van jou
We zullen ons moeten troosten met de pijn
Dat we in dit leven al zo dicht (en toch ook ver) bij elkaar mogen zijn
Ook weet je dat ik jou en je gezin nooit pijn zal doen
Kan ik het niet laten om als ik de kans krijg, mijn liefde voor jou
steeds te bezegelen met een zoen
Verder dan dat zal het waarschijnlijk wel nooit komen
En zullen we voor verdere fantasieen moeten vluchten in onze dromen
Want het voelt heerlijk om jou in mijn armen te sluiten
En de rest van mijn wensen laten we hier maar buiten.
Mijn hart zal altijd in een twee strijd zijn
Maar toch leer je leven met zo'n pijn
Toch blijft het altijd oppassen geblazen
En zal je je soms over mijn brutaliteit blijven verbazen
We zullen een balans vinden in ons leven
Om deze liefde en rijkdom een plekje in onze harten geven
Liefste ik zal altijd op je wachten
En er ook in moeilijke tijden voor je zijn in gedachten
Eens zullen onze lippen samen kleven
En zullen we in de eeuwigheid rustig verder kunnen leven
Ik droom ervan om jou liefde te mogen erven
want pas na 1 nacht met jou,kan ik gelukkig sterven.